Prawo bartne

Z ApisWiki.PL
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki m...”)
 
m
 
(Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez jednego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między bartnikami, określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych; początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
+
'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący [[bartnictwo]], zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między [[bartnik|bartnikami]], określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacja bartna|ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
  
{{DEFAULTSORT:barta}}
+
{{DEFAULTSORT:prawo bartne}}
 
[[Category:Gospodarka bartna]]
 
[[Category:Gospodarka bartna]]

Aktualna wersja na dzień 09:58, 21 mar 2013

prawo bartne - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni prawem obelnym. Normowało stosunki między bartnikami, określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako ordynacje bartne o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia