Standaryzacja uli w Polsce

Z ApisWiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

standaryzacja uli w Polsce - podejmowana przez stowarzyszenia pszczelarskie i administrację resortową działalność zmierzająca do ujednolicenia systemu ula na terenie kraju, dość zróżnicowanym pod tym względem. Jest utrudniana odrębnością regionalnych tradycji pszczelarskich, utrwalonych w czasach rozbiorów oraz wybujałą indywidualnością pszczelarzy - konstruktorów. Sprowadza się w rezultacie do zalecania wybranych systemów uli, których wyrób podejmują zakłady przemysłowe. Jej historyczny przebieg przedstawia się następująco:

  • w 1875 zjazd Lwowskiego Towarzystwa Pszczelarsko-ogrodniczego przyjął ul Ciesielskiego (227x480 mm) jako tzw. ul Towarzystwa (później nazwany ulem słowiańskim).
  • W 1954 Ministerstwo Rolnictwa zatwierdziło do rozpowszechnienia wzory 3 systemów uli: Dadana (435x300 mm), warszawski poszerzony i wielkopolski, opracowane w Dziale Pszczelnictwa Instytutu Sadownictwa. W 1980 Ministerstwo Rolnictwa ustanowiło normę branżową obowiązującą w zakresie produkcji i obrotu 3 systemów uli: Dadana, wielkopolskiego i wielokorpusowego (435x230 mm).
  • W roku 1992 normę branżową z 1954 zastąpiła Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16, wycofana bez zastąpienia w 2012.

Źródła

  • Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. Norma wycofana bez zastąpienia 2012-11-15. PDF
  • Norma branżowa nr BN-79/9161-04 ustanowiona przez Ministra Rolnictwa, obowiązująca od 1 IV 1980, określająca trzy typy uli: ul Dadana, ul wielkopolski i ul wielokorpusowy. Norma zastąpiona przez Polską Normę PN-92/R-78880.