Bramiaki

bramiaki, ule bramiaki – grupa uli z drugiej połowy XIX wieku, o kolebkowym sklepieniu, budowanych na planie czworoboku, najczęściej z łączenia słomy i drewna, dostępnych z boku od jednej lub dwóch ścian szczytowych, o plastrach po części ruchomych, na snozach lub w ramce, po części budowanych dziko ponad ramkami w sklepionej głowie ula, nie wycinanych by dobrze służyły zimowaniu rodzin pszczelich. Wynalezione w Niemczech, także nieobce w Wielkopolsce i na Śląsku. W polskim piśmiennictwie do tej grupy jest zaliczany także ul Gravenhorsta.