Wiktor Widera

Wiktor Widera (1895-?) nauczyciel wiejski i pszczelarz gruntownie obeznany z tą profesją, konstruktor ula wielkopolskiego.

Biografia

Urodził się w Czechowicach na Górnym Śląsku jako syn nauczyciela. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego i uwieńczonej w 1916 inwalidztwem służbie w armii niemieckiej na froncie pod Verdun i Gorlicami, osiadł na wsi z posadą nauczyciela, w Jerzykowie od 1917. Od dziada (koło Kluczborka) i ojca przejął skłonności pasieczne, spełnieniu ich i rozwinięciu sprzyjało inwalidztwo i praca na wsi. Już w 1917 założył pasiekę, rozbudowywał ją, ponosił porażki, zaczynał prawie od początku bogatszy w doświadczenia pasieczne. Dużo czytał książek i czasopism o treści pszczelarskiej, nabywaną w ten sposób wiedzę teoretyczną weryfikował w praktycznym jej stosowaniu. Przyszło mu pszczelarzyć w okolicy niezbyt zasobnej w pożytki, więc uwagę skierował na doskonalenie technologii pasiecznej, w tym urządzenie uli. Sprawdzał rozmaite ich systemy w swojej pasiece, urzekły go rozwiązania wzrosłe na amerykańskim gruncie, co nie korespondowało z nawykami pszczelarzy wielkopolskich, gospodarujących w dostępnych z boku ulach szafkowych proweniencji niemieckiej. W 1926 powstał jednak ten ul obmyślany od 1921, a jego prototyp (ul wielkopolski nadstawkowy) doskonały w formie, oceniony pozytywnie na pszczelarskiej wystawie poznańskiej w 1926 przyjął się dobrze i w 1954 posłużył za model znanego powszechnie ula wielkopolskiego. Twórca ula tego sytemu zyskał duże uznanie w pszczelarskich kręgach Wielkopolski i krajowych. Udzielał się społecznie, od 1925 jako sekretarz a od 1936 prezes Wielkopolskiego Związku Pszczelarzy. Dużo publikował, od 1927 pełnił obowiązki redaktora Bartnika Wielkopolskiego. Ponadto kierował szkołą powszechną w Jerzykowie i prowadził swoją 150-pniową pasiekę. Wybuch wojny w 1939 zakłócił ten czynny pszczelarski żywot, tu się jednak urywają nasze wiarygodne źródła informacji.