Ul wielkopolski: Różnice pomiędzy wersjami

Z ApisWiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
m
 
(Nie pokazano 7 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą<ref name="pszczelarstwo5-4_7"/>: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmana, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.
+
'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. [[Norma na ule|Norma Polska na ule]] z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm [[ramka Hoffmanna|typu Hoffmanna]], wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.
 +
 
 +
<br>
 +
{|
 +
|-
 +
| [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right|219px|Ul wielkopolski]]
 +
| valign="bottom"|Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954))
 +
|}
 +
<br>
 +
 
  
 
== Źródła ==
 
== Źródła ==
−
<references>
+
* Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF]
−
<ref name="pszczelarstwo5-4_7">Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF]</ref>
+
* Janiszewski M. (1957): ''Ule i sprzęt pasieczny'', PWRiL, Warszawa 1957, ss. 85-93.
−
</references>
+
* Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. [{{SERVER}}/archive/pub/pakt/pn-92_r-78880.pdf PDF]
 +
 
  
 
{{DEFAULTSORT:ul wielkopolski}}
 
{{DEFAULTSORT:ul wielkopolski}}
 
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
 
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
 
[[Category:Konstrukcje uli|wielkopolski ul]]
 
[[Category:Konstrukcje uli|wielkopolski ul]]

Aktualna wersja na dzień 17:10, 28 lis 2015

ul wielkopolski, ul Widery - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez W. Widerę (ul wielkopolski nadstawkowy), m.in. jako ul wielkopolski ujednolicony. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Norma Polska na ule z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmanna, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.


Ul wielkopolski
Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954))



Źródła

  • Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. Pszczelarstwo 5(4):7. PDF
  • Janiszewski M. (1957): Ule i sprzęt pasieczny, PWRiL, Warszawa 1957, ss. 85-93.
  • Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. PDF