Ul wielkopolski: Różnice pomiędzy wersjami
| [wersja nieprzejrzana] | [wersja nieprzejrzana] |
m |
m (→Źródła) |
||
| (Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | '''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. | + | '''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. [[Norma na ule|Norma Polska na ule]] z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm [[ramka Hoffmanna|typu Hoffmanna]], wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych. |
<br> | <br> | ||
{| | {| | ||
|- | |- | ||
| − | | [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right| | + | | [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right|219px|Ul wielkopolski]] |
| valign="bottom"|Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954)) | | valign="bottom"|Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954)) | ||
|} | |} | ||
| Linia 12: | Linia 12: | ||
== Źródła == | == Źródła == | ||
* Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF] | * Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF] | ||
| − | + | * Janiszewski M. (1957): ''Ule i sprzęt pasieczny'', PWRiL, Warszawa 1957, ss. 85-93. | |
* Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. [{{SERVER}}/archive/pub/pakt/pn-92_r-78880.pdf PDF] | * Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. [{{SERVER}}/archive/pub/pakt/pn-92_r-78880.pdf PDF] | ||
Aktualna wersja na dzień 17:10, 28 lis 2015
ul wielkopolski, ul Widery - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez W. Widerę (ul wielkopolski nadstawkowy), m.in. jako ul wielkopolski ujednolicony. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Norma Polska na ule z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmanna, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.
 |
Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954)) |