Pszczoła kaukaska: Różnice pomiędzy wersjami
| [wersja nieprzejrzana] | [wersja nieprzejrzana] |
m |
m |
||
| (Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | '''pszczoła kaukaska ''Apis mellifera caucasica'' Gorbaczew, 1916''' – podgatunek [[pszczoła miodna|pszczoły miodnej]], występujący w wyższych partiach gór Wielkiego i Małego Kaukazu (1200-1600 m n.p.m.). Żyje tam wiele miejscowych populacji, wśród których wyodrębniono dotychczas [[Pszczoła kaukaska abchaska|abchaską]], [[Pszczoła kaukaska megrelska|megrelską]], kartalińską, kachetyńską, imieretyńską, ziemnoswanetską, guryjską i [[pszczoła kaukaska kabachtapińska|kabachtepińską]], poddawane obecnie intensywnej pracy hodowlanej. Podgatunek ten rozprzestrzenił się poza swoją ojczyzną, przede wszystkim na terenie byłego ZSRR, lecz także w Polsce. Zadomowił się również w Ameryce Północnej. Niekiedy określany jest nazwą: pszczoła szara górska (wysokogórska) kaukaska, podkreślającą jej odrębność ekologiczną. W latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia importowana masowo do Polski, obecnie hodowana na równi z [[pszczoła kraińska|pszczołą kraińską]] i [[pszczoła środkowoeuropejska|pszczołą środkowoeuropejską]] jej robotnice są najmniejsze spośród tych podgatunków, ale mają najdłuższy języczek (ok. 7 mm). Są szare lub ciemnoszare. O jasnym, szaro białawym owłosieniu. Odwłok trutni ciemny, matki brązowawy. Odznaczają się łagodnością, spokojnym zachowaniem się na plastrze podczas przeglądów, są nierojliwe, ale mają silną skłonność do rabunku. Wydajność matki w czerwieniu jest niewielka, rodziny nie osiągają zbyt dużej siły. Robotnice są bardzo pracowite i mają wyjątkowe zdolności do wyszukiwania i zbierania wziątku. Dobrze zapylają koniczynę czerwoną. Sklepią miód na mokro, bardzo silnie kitują gniazdo. Są wrażliwe na choroby. | + | '''pszczoła kaukaska ''Apis mellifera caucasica'' Gorbaczew, 1916''' – podgatunek [[pszczoła miodna|pszczoły miodnej]], występujący w wyższych partiach gór Wielkiego i Małego Kaukazu (1200-1600 m n.p.m.). Żyje tam wiele miejscowych populacji, wśród których wyodrębniono dotychczas [[Pszczoła kaukaska abchaska|abchaską]], [[Pszczoła kaukaska megrelska|megrelską]], kartalińską, kachetyńską, imieretyńską, ziemnoswanetską, guryjską i [[pszczoła kaukaska kabachtapińska|kabachtepińską]], poddawane obecnie intensywnej pracy hodowlanej. Podgatunek ten rozprzestrzenił się poza swoją ojczyzną, przede wszystkim na terenie byłego ZSRR, lecz także w Polsce. Zadomowił się również w Ameryce Północnej. Niekiedy określany jest nazwą: [[pszczoła szara górska kaukaska|pszczoła szara górska (wysokogórska) kaukaska]], podkreślającą jej odrębność ekologiczną. W latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia importowana masowo do Polski, obecnie hodowana na równi z [[pszczoła kraińska|pszczołą kraińską]] i [[pszczoła środkowoeuropejska|pszczołą środkowoeuropejską]] jej robotnice są najmniejsze spośród tych podgatunków, ale mają najdłuższy języczek (ok. 7 mm). Są szare lub ciemnoszare. O jasnym, szaro białawym owłosieniu. Odwłok trutni ciemny, matki brązowawy. Odznaczają się łagodnością, spokojnym zachowaniem się na plastrze podczas przeglądów, są nierojliwe, ale mają silną skłonność do rabunku. Wydajność matki w czerwieniu jest niewielka, rodziny nie osiągają zbyt dużej siły. Robotnice są bardzo pracowite i mają wyjątkowe zdolności do wyszukiwania i zbierania wziątku. Dobrze zapylają koniczynę czerwoną. Sklepią miód na mokro, bardzo silnie kitują gniazdo. Są wrażliwe na choroby. |
| + | |||
| + | Zob. również: [[pszczoły kaukaskie]]. | ||
| + | |||
| + | == Źródła == | ||
| + | * Skorikow A. S. (1929): К познанию пород кавказких пчел (Gen. ''Apis''). I-V. ''Известия по прикладной энтомологии'', vol. IV, nr 1, Leningrad, ss. 1-60. [{{SERVER}}/archive/pub/varia/skorikow_1929a.pdf PDF] | ||
| + | |||
| + | * Gromisz Michał (1979): Pszczoła szara kaukaska. ''Pszczelarstwo'' 30(7):18-19. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo30-7_18-19.pdf PDF] | ||
{{DEFAULTSORT:pszczola kaukaska}} | {{DEFAULTSORT:pszczola kaukaska}} | ||
[[Category:Systematyka i hodowla pszczoły]] | [[Category:Systematyka i hodowla pszczoły]] | ||
[[Category:Rasy pszczoły miodnej|kaukaska pszczola]] | [[Category:Rasy pszczoły miodnej|kaukaska pszczola]] | ||
Aktualna wersja na dzień 21:40, 6 maj 2014
pszczoła kaukaska Apis mellifera caucasica Gorbaczew, 1916 – podgatunek pszczoły miodnej, występujący w wyższych partiach gór Wielkiego i Małego Kaukazu (1200-1600 m n.p.m.). Żyje tam wiele miejscowych populacji, wśród których wyodrębniono dotychczas abchaską, megrelską, kartalińską, kachetyńską, imieretyńską, ziemnoswanetską, guryjską i kabachtepińską, poddawane obecnie intensywnej pracy hodowlanej. Podgatunek ten rozprzestrzenił się poza swoją ojczyzną, przede wszystkim na terenie byłego ZSRR, lecz także w Polsce. Zadomowił się również w Ameryce Północnej. Niekiedy określany jest nazwą: pszczoła szara górska (wysokogórska) kaukaska, podkreślającą jej odrębność ekologiczną. W latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia importowana masowo do Polski, obecnie hodowana na równi z pszczołą kraińską i pszczołą środkowoeuropejską jej robotnice są najmniejsze spośród tych podgatunków, ale mają najdłuższy języczek (ok. 7 mm). Są szare lub ciemnoszare. O jasnym, szaro białawym owłosieniu. Odwłok trutni ciemny, matki brązowawy. Odznaczają się łagodnością, spokojnym zachowaniem się na plastrze podczas przeglądów, są nierojliwe, ale mają silną skłonność do rabunku. Wydajność matki w czerwieniu jest niewielka, rodziny nie osiągają zbyt dużej siły. Robotnice są bardzo pracowite i mają wyjątkowe zdolności do wyszukiwania i zbierania wziątku. Dobrze zapylają koniczynę czerwoną. Sklepią miód na mokro, bardzo silnie kitują gniazdo. Są wrażliwe na choroby.
Zob. również: pszczoły kaukaskie.
Źródła
- Skorikow A. S. (1929): К познанию пород кавказких пчел (Gen. Apis). I-V. Известия по прикладной энтомологии, vol. IV, nr 1, Leningrad, ss. 1-60. PDF
- Gromisz Michał (1979): Pszczoła szara kaukaska. Pszczelarstwo 30(7):18-19. PDF