Ul Čaploviča: Różnice pomiędzy wersjami

Z ApisWiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
m
m
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
'''ul Čaploviča''' - opisany w 1814 przez J. Čaploviča ul pionowo dzielony, określany jako podwójny, gdyż składał się z dwóch oddzielnych skrzynek drewnianych zestawianych obok siebie stroną otwartą na wspólnym dnie i wiązanych sznurkami zakładanymi na haczyki i kołki. Pojedyncza skrzynka, o wysokości przeważającej nad szerokością i głębokością, miała wzmocnione wewnątrz ściany boczne wpuszczonymi listwami na dwóch poziomach, opierano na nich laski podtrzymujące plastry lub także różnego rodzaju snozy dowolnie przesuwane. W ścianie frontowej ula u dołu skrzynki wyrabiano na całą szerokość otwór zamykany klapą (wgląd do wnętrza i czyszczenie dennicy), w niej wycinano wylot dolny napoziomie dna. Drugi wylot robiono ponad klapą. Dodatkowe wyposażenie ula stanowiła skrzynka otwarta z obu boków, przed miodobraniem wsuwana między dwie części ula w celu oddzielenia części gniazdowej od części magazynowej, czyli czerwiu i pszczół od plastrów z miodem, które wycinano. Przy obsadzaniu rojów wykorzystywano tylko jedną ze skrzynek (połowa ula) zamykając jej światło zatworem, później powiększano pojemność ula dostawiając drugą skrzynkę. Ul ten zwany w Polsce węgierskim, nie zyskał większego rozgłosu.
+
'''ul Čaploviča''' - opisany w 1814 przez [[Jan Čaplovič|J. Čaploviča]] ul pionowo dzielony, określany jako podwójny, gdyż składał się z dwóch oddzielnych skrzynek drewnianych zestawianych obok siebie stroną otwartą na wspólnym dnie i wiązanych sznurkami zakładanymi na haczyki i kołki. Pojedyncza skrzynka, o wysokości przeważającej nad szerokością i głębokością, miała wzmocnione wewnątrz ściany boczne wpuszczonymi listwami na dwóch poziomach, opierano na nich laski podtrzymujące plastry lub także różnego rodzaju snozy dowolnie przesuwane. W ścianie frontowej ula u dołu skrzynki wyrabiano na całą szerokość otwór zamykany klapą (wgląd do wnętrza i czyszczenie dennicy), w niej wycinano wylot dolny napoziomie dna. Drugi wylot robiono ponad klapą. Dodatkowe wyposażenie ula stanowiła skrzynka otwarta z obu boków, przed miodobraniem wsuwana między dwie części ula w celu oddzielenia części gniazdowej od części magazynowej, czyli czerwiu i pszczół od plastrów z miodem, które wycinano. Przy obsadzaniu rojów wykorzystywano tylko jedną ze skrzynek (połowa ula) zamykając jej światło zatworem, później powiększano pojemność ula dostawiając drugą skrzynkę. Ul ten zwany w Polsce węgierskim, nie zyskał większego rozgłosu.
  
−
{{DEFAULTSORT:ul CZaploviča}}
+
{{DEFAULTSORT:ul Caplovica}}
 
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
 
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
−
[[Category:Konstrukcje uli|CZaploviča ul]]
+
[[Category:Konstrukcje uli|Caplovica ul]]

Aktualna wersja na dzień 15:21, 2 sty 2013

ul Čaploviča - opisany w 1814 przez J. Čaploviča ul pionowo dzielony, określany jako podwójny, gdyż składał się z dwóch oddzielnych skrzynek drewnianych zestawianych obok siebie stroną otwartą na wspólnym dnie i wiązanych sznurkami zakładanymi na haczyki i kołki. Pojedyncza skrzynka, o wysokości przeważającej nad szerokością i głębokością, miała wzmocnione wewnątrz ściany boczne wpuszczonymi listwami na dwóch poziomach, opierano na nich laski podtrzymujące plastry lub także różnego rodzaju snozy dowolnie przesuwane. W ścianie frontowej ula u dołu skrzynki wyrabiano na całą szerokość otwór zamykany klapą (wgląd do wnętrza i czyszczenie dennicy), w niej wycinano wylot dolny napoziomie dna. Drugi wylot robiono ponad klapą. Dodatkowe wyposażenie ula stanowiła skrzynka otwarta z obu boków, przed miodobraniem wsuwana między dwie części ula w celu oddzielenia części gniazdowej od części magazynowej, czyli czerwiu i pszczół od plastrów z miodem, które wycinano. Przy obsadzaniu rojów wykorzystywano tylko jedną ze skrzynek (połowa ula) zamykając jej światło zatworem, później powiększano pojemność ula dostawiając drugą skrzynkę. Ul ten zwany w Polsce węgierskim, nie zyskał większego rozgłosu.