Wikiadmin o 20:51, 24 gru 2014

2014-12-24T20:51:39Z

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''warianty łączenia rodzin''' – sposób realizowania gospodarki dwurojowej, która zasadza się na łączeniu dwóch rodzin, albo całkowi...”

2014-12-24T20:50:15Z

Utworzył nową stronę „'''warianty łączenia rodzin''' – sposób realizowania gospodarki dwurojowej, która zasadza się na łączeniu dwóch rodzin, albo całkowi...”

Nowa strona

'''warianty łączenia rodzin''' – sposób realizowania [[gospodarka dwurojowa|gospodarki dwurojowej]], która zasadza się na łączeniu dwóch rodzin, albo całkowitym – z wycofaniem jednej matki, albo z pozostawieniem jednej z nich w odkładzie, jako zalążka przyszłej rodziny pszczelej; wybierając tę drugą opcję rezygnujemy świadomie z pozyskania pełnego [[efekt łączenia rodzin|efektu łączenia rodzin]], ale unikamy kłopotliwego nieraz po pożytku remontu liczby matek przez tworzenie partnerskich rodzin od zera; poniekąd jest to więc kwestia kalkulacji, wywołanej planami produkcyjnymi i możliwościami technicznymi pasieki; odkłady wszelakiego rodzaju, w szczególności silne, wyłączają część pszczół od pracy nad produkcją miodu towarowego, ponadto zwiększają w pasiece zużycie własne nektaru; wprawdzie i pszczoły z odkładów biorą udział w zbiorach nektaru, ale zasoby z tego wziątku są minimalne i zajmują niewielką pozycję w zasobach pasieki; rozpiętość między zbiorami a zasobami nektaru pasieki (roje łączone + odkłady) wzrasta zwłaszcza przy odkładach silnych (3-4 ramki) i to wtedy, gdy ilość przynoszonego nektaru maleje, dzieje się tak, bo odkłady te mają stosunkowo dużo czerwiu otwartego, co odciąga pszczoły od pracy w polu – z jednej strony, a zwiększa rozchody na pokarm dla larw z drugiej; pracują więc one nad zwiększeniem w pasiece masy [[pszczoły popożytkowe|pszczół popożytkowych]], gdy przybytek trwa nie dłużej niż 3-4 tygodnie; przez te 3 tygodnie ilość pszczół w pasiece utrzymuje się na podobnym poziomie niezależnie od tego jaką zastosowaliśmy taktykę: łączenie całkowite, łączenie i odkłady, nie łączenie – później następuje zróżnicowanie, przy czym łączenie z redukcją do połowy liczby matek w pasiece, zapewnia minimum pszczół popożytkowych, w 4 tygodnie po łączeniu 80% stanu jaki występuje w przypadku nie łączenia rodzin w ogóle; w ciągu następnego tygodnia, to znaczy już przypuszczalnie w okresie bezpożytkowym (40 dni po łączeniu) wielkość ta zmniejsza się do około 60% - to już mija stosowna pora przywrócenia pasiece wyjściowego stanu liczbowego matek, zdolnych podjąć wysiłek przygotowania się należytego do przetrwania zimy; na tym zamyka się cykl zabiegów pielęgnacyjnych w gospodarce dwurojowej, dla rodzin łączonych na pożytek z [[robinia akacjowa|robinii akacjowej]], kalendarzowa pora sięga wtedy połowy lipca.

{{DEFAULTSORT:warianty laczenia rodzin}}
[[Category:Gospodarka pasieczna]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''warianty łączenia rodzin''' – sposób realizowania [[gospodarka dwurojowa|gospodarki dwurojowej]], która zasadza się na łączeniu dwóch rodzin, albo całkowitym – z wycofaniem jednej matki, albo z pozostawieniem jednej z nich w odkładzie, jako zalążka przyszłej rodziny pszczelej; wybierając tę drugą opcję rezygnujemy świadomie z pozyskania pełnego [[efekt łączenia rodzin|efektu łączenia rodzin]], ale unikamy kłopotliwego nieraz po pożytku remontu liczby matek przez tworzenie partnerskich rodzin od zera; poniekąd jest to więc kwestia kalkulacji, wywołanej planami produkcyjnymi i możliwościami technicznymi pasieki; odkłady wszelakiego rodzaju, w szczególności silne, wyłączają część pszczół od pracy nad produkcją miodu towarowego, ponadto zwiększają w pasiece zużycie własne nektaru; wprawdzie i pszczoły z odkładów biorą udział w zbiorach nektaru, ale zasoby z tego wziątku są minimalne i zajmują niewielką pozycję w zasobach pasieki; rozpiętość między zbiorami a zasobami nektaru pasieki (roje łączone + odkłady) wzrasta zwłaszcza przy odkładach silnych (3-4 ramki) i to wtedy, gdy ilość przynoszonego nektaru maleje, dzieje się tak, bo odkłady te mają stosunkowo dużo czerwiu otwartego, co odciąga pszczoły od pracy w polu – z jednej strony, a zwiększa rozchody na pokarm dla larw z drugiej; pracują więc one nad zwiększeniem w pasiece masy [[pszczoły popożytkowe|pszczół popożytkowych]], gdy przybytek trwa nie dłużej niż 3-4 tygodnie; przez te 3 tygodnie ilość pszczół w pasiece utrzymuje się na podobnym poziomie niezależnie od tego jaką zastosowaliśmy taktykę: łączenie całkowite, łączenie i odkłady, nie łączenie – później następuje zróżnicowanie, przy czym łączenie z redukcją do połowy liczby matek w pasiece, zapewnia minimum pszczół popożytkowych, w 4 tygodnie po łączeniu 80% stanu jaki występuje w przypadku nie łączenia rodzin w ogóle; w ciągu następnego tygodnia, to znaczy już przypuszczalnie w okresie bezpożytkowym (40 dni po łączeniu) wielkość ta zmniejsza się do około 60% - to już mija stosowna pora przywrócenia pasiece wyjściowego stanu liczbowego matek, zdolnych podjąć wysiłek przygotowania się należytego do przetrwania zimy; na tym zamyka się cykl zabiegów pielęgnacyjnych w gospodarce dwurojowej, dla rodzin łączonych na pożytek z [[robinia akacjowa|robinii akacjowej]], kalendarzowa pora sięga wtedy połowy lipca.
+'''warianty łączenia rodzin''' – sposób realizowania [[gospodarka dwurojowa|gospodarki dwurojowej]], która zasadza się na łączeniu dwóch rodzin, albo całkowitym – z wycofaniem jednej matki, albo z pozostawieniem jednej z nich w odkładzie, jako zalążka przyszłej rodziny pszczelej; wybierając tę drugą opcję rezygnujemy świadomie z pozyskania pełnego [[efekt łączenia rodzin|efektu łączenia rodzin]], ale unikamy kłopotliwego nieraz po pożytku remontu liczby matek przez tworzenie partnerskich rodzin od zera; poniekąd jest to więc kwestia kalkulacji, wywołanej planami produkcyjnymi i możliwościami technicznymi pasieki; odkłady wszelakiego rodzaju, w szczególności silne, wyłączają część pszczół od pracy nad produkcją [[miód towarowy|miodu towarowego]], ponadto zwiększają w pasiece zużycie własne nektaru; wprawdzie i pszczoły z odkładów biorą udział w zbiorach nektaru, ale zasoby z tego wziątku są minimalne i zajmują niewielką pozycję w zasobach pasieki; rozpiętość między zbiorami a zasobami nektaru pasieki (roje łączone + odkłady) wzrasta zwłaszcza przy odkładach silnych (3-4 ramki) i to wtedy, gdy ilość przynoszonego nektaru maleje, dzieje się tak, bo odkłady te mają stosunkowo dużo czerwiu otwartego, co odciąga pszczoły od pracy w polu – z jednej strony, a zwiększa rozchody na pokarm dla larw z drugiej; pracują więc one nad zwiększeniem w pasiece masy [[pszczoły popożytkowe|pszczół popożytkowych]], gdy przybytek trwa nie dłużej niż 3-4 tygodnie; przez te 3 tygodnie ilość pszczół w pasiece utrzymuje się na podobnym poziomie niezależnie od tego jaką zastosowaliśmy taktykę: łączenie całkowite, łączenie i odkłady, nie łączenie – później następuje zróżnicowanie, przy czym łączenie z redukcją do połowy liczby matek w pasiece, zapewnia minimum pszczół popożytkowych, w 4 tygodnie po łączeniu 80% stanu jaki występuje w przypadku nie łączenia rodzin w ogóle; w ciągu następnego tygodnia, to znaczy już przypuszczalnie w okresie bezpożytkowym (40 dni po łączeniu) wielkość ta zmniejsza się do około 60% - to już mija stosowna pora przywrócenia pasiece wyjściowego stanu liczbowego matek, zdolnych podjąć wysiłek przygotowania się należytego do przetrwania zimy; na tym zamyka się cykl zabiegów pielęgnacyjnych w gospodarce dwurojowej, dla rodzin łączonych na pożytek z [[robinia akacjowa|robinii akacjowej]], kalendarzowa pora sięga wtedy połowy lipca.
 {{DEFAULTSORT:warianty laczenia rodzin}}
 [[Category:Gospodarka pasieczna]]

Warianty łączenia rodzin - Historia wersji

Wikiadmin o 20:51, 24 gru 2014

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''warianty łączenia rodzin''' – sposób realizowania gospodarki dwurojowej, która zasadza się na łączeniu dwóch rodzin, albo całkowi...”