Ul wielkopolski - Historia wersji

Wikiadmin: /* Źródła */

2015-11-28T15:10:01Z

Źródła

Wikiadmin o 12:20, 4 sty 2015

2015-01-04T12:20:01Z

Wikiadmin o 20:28, 25 lut 2013

2013-02-25T20:28:03Z

Wikiadmin o 20:25, 25 lut 2013

2013-02-25T20:25:31Z

Wikiadmin o 20:24, 25 lut 2013

2013-02-25T20:24:57Z

Wikiadmin o 12:08, 15 gru 2012

2012-12-15T12:08:47Z

Wikiadmin o 17:51, 12 gru 2012

2012-12-12T17:51:50Z

Wikiadmin o 10:41, 12 gru 2012

2012-12-12T10:41:48Z

Wikiadmin o 17:53, 21 lis 2012

2012-11-21T17:53:22Z

Wikiadmin o 13:58, 13 lis 2012

2012-11-13T13:58:55Z

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 == Źródła ==
 * Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF]
+* Janiszewski M. (1957): ''Ule i sprzęt pasieczny'', PWRiL, Warszawa 1957, ss. 85-93.
 * Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. [{{SERVER}}/archive/pub/pakt/pn-92_r-78880.pdf PDF]

← poprzednia wersja		Wersja z 12:20, 4 sty 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera\|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. ~~Obecnie obowiązująca~~ Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm [[ramka Hoffmanna\|typu Hoffmanna]], wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.	+	'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera\|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. [[Norma na ule\|Norma Polska na ule]] z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm [[ramka Hoffmanna\|typu Hoffmanna]], wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.

	<br>		<br>

← poprzednia wersja		Wersja z 20:28, 25 lut 2013
Linia 1:		Linia 1:
−	'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera\|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu ~~Hoffmana~~, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.	+	'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera\|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm [[ramka Hoffmanna\|typu Hoffmanna]], wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.

	<br>		<br>

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 {|
 |-
-| [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right|220px|Ul wielkopolski]]
+| [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right|219px|Ul wielkopolski]]
 | valign="bottom"|Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954))
 |}

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 {|
 |-
-| [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right|230px|Ul wielkopolski]]
+| [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg|right|220px|Ul wielkopolski]]
 | valign="bottom"|Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954))
 |}

← poprzednia wersja		Wersja z 17:51, 12 gru 2012
Linia 1:		Linia 1:
	'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera\|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmana, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.		'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera\|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmana, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.
		+
		+	<br>
		+	{\|
		+	\|-
		+	\| [[Image:Ul_wielkopolski_1.jpg\|right\|250px\|Ul wielkopolski]]
		+	\| valign="bottom"\|Ul wielkopolski (Wg Demianowicz A. (1954))
		+	\|}
		+	<br>
		+

	== Źródła ==		== Źródła ==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą<ref name="pszczelarstwo5-4_7"/>: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmana, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.
+'''ul wielkopolski''', '''ul Widery''' - z powodzeniem popularyzowany po drugiej wojnie światowej ul oparty na prototypie skonstruowanym przez [[Wiktor Widera|W. Widerę]] ([[ul wielkopolski nadstawkowy]]), m.in. jako [[ul wielkopolski ujednolicony]]. W komplet wersji z 1954 zalecanej przez Ministerstwo Rolnictwa wchodzą: dwa korpusy budowane na planie kwadratu (wewnątrz 375x375 mm i wysokości 270 mm), po 10 ramek o wymiarach 36x26 cm, gniazdowy i nadstawkowy z wylotem zapasowym (74x8 mm) u dołu przedniej ściany, oraz półnadstawka na półramki 36x13 cm, odejmowana dennica, wszystko ocieplane (grubość ścian 70 mm, dennicy 65 mm), płaski daszek, podstawka, ramki typu uproszczonego, z beleczek o przekroju 25x10 mm zbijane gwoździkami, także zatwór gniazdowy, mata boczna, krata odgrodowa. Otwór wylotowy: szpara wysokości 17 mm, jaka powstaje z przodu na całej szerokości po ustawieniu korpusu gniazdowego na dennicy, w razie potrzeby zwężana wkładką letnią lub zimową. Niektóre regionalne mutacje tej wersji mają okienko kontrolne (drzwiczki) w tylnej ścianie korpusu gniazdowego, służące m.in. do wstawiania ramki pracy i specjalnej podkarmiaczki. Obecnie obowiązująca Norma Polska z 1992 określa budowę tego ula: dwa korpusy o wszystkich ścianach ocieplanych i w jednym wylot zapasowy, ewentualnie nadstawka na półramki, o ścianach jak w przypadku korpusów, dennica ruchoma ocieplana, daszek płaski, a jego wyposażenie: 20 ramek 36x26 cm typu Hoffmana, wkładka wylotowa, zatwór, płyta ocieplająca, mostek wylotowy, 20 beleczek odstępnikowych.
 == Źródła ==
-<references>
+* Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF]
-<ref name="pszczelarstwo5-4_7">Demianowicz A. (1954): Nowy wzorzec ula wielkopolskiego. ''Pszczelarstwo'' 5(4):7. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo5-4_7.pdf PDF]</ref>
-</references>
+* Polska Norma PN-92/R-78880 (Ule). Dz. Norm i Miar nr 7/1992 poz. 16. [{{SERVER}}/archive/pub/pakt/pn-92_r-78880.pdf PDF]
 {{DEFAULTSORT:ul wielkopolski}}
 [[Category:Mieszkania pszczoły]]
 [[Category:Konstrukcje uli|wielkopolski ul]]