Ul bezramek Stabrowskiego - Historia wersji

Wikiadmin o 21:54, 21 mar 2015

2015-03-21T21:54:48Z

Wikiadmin o 21:24, 19 mar 2015

2015-03-19T21:24:37Z

Wikiadmin o 21:23, 19 mar 2015

2015-03-19T21:23:01Z

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''ul bezramek Stabrowskiego''' - skonstruowany w 1912 przez L. Stabrowskiego ul składający się z dwóch segmentów gniazdowych i jednego segmentu nadstawkowego, wsz...”

2012-11-07T21:06:04Z

Utworzył nową stronę „'''ul bezramek Stabrowskiego''' - skonstruowany w 1912 przez L. Stabrowskiego ul składający się z dwóch segmentów gniazdowych i jednego segmentu nadstawkowego, wsz...”

Nowa strona

'''ul bezramek Stabrowskiego''' - skonstruowany w 1912 przez L. Stabrowskiego ul składający się z dwóch segmentów gniazdowych i jednego segmentu nadstawkowego, wszystkie o ścianach podwójnych grubości 6 cm z izolacją w środku. Komplet uzupełniały: dennica drewniana z trzech stron obramowana listwami, z czwartej przedłużona i otwarta (wylot i mostek), i pokrywa-daszek z okrągłym otworem zamykanym czopem (do podkarmiania). Wszystkie segmenty miały jednakowe wymiary, wysokość 132 mm, a w rzucie poziomym: wewnątrz 404x300 mm i zewnątrz 524x420 mm, były one wyposażone u góry i dołu w umocowane na stałe snozy, szerokości 16-18 mm, w liczbie 8 w części gniazdowej i 6 w nadstawce (odstęp między środkami snozów 36 mm i 45 mm), odstęp pomiędzy snozami nałożonych na siebie segmentów - 7 mm (usprawnienie komunikacji między uliczkami oraz łatwiejsze rozdzielanie segmentów). Powierzchnia użytkowa plastrów gniazdowych wynosiła zatem 120 dm². Technologia pasieczna: plastry budowane na węzie, manipulowanie całymi segmentami, rozbieranie części gniazdowej tylko w uzasadnionych przypadkach (robienie odkładów, wychów i wymiana matek), podbieranie miodu jedynie z segmentu nadstawkowego traktowanego jako nierozdzielna jednostka. Do wirowania miodu służyła miodarka tak skonstruowana, że podczas umieszczania w jej koszu nadstawki, plastry były odsklepiane automatycznie. W celu ułatwienia tych manipulacji konstruktor zalecał budowę nadstawki z desek grubości 1 cm i umieszczanie jej na ulu w futerale odpowiadającym wymiarami segmentom gniazdowym, tę nadstawkę można było wykorzystać do produkcji miodu sekcyjnego.

{{DEFAULTSORT:ul bezramek Stabrowskiego}}
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
[[Category:Konstrukcje uli|Stabrowskiego bezramek ul]]

← poprzednia wersja		Wersja z 21:54, 21 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''ul bezramek Stabrowskiego''' - skonstruowany w 1912 przez L. Stabrowskiego ul składający się z dwóch segmentów gniazdowych i jednego segmentu nadstawkowego, wszystkie o ścianach podwójnych grubości 6 cm z izolacją w środku. Komplet uzupełniały: dennica drewniana z trzech stron obramowana listwami, z czwartej przedłużona i otwarta (wylot i mostek), i pokrywa-daszek z okrągłym otworem zamykanym czopem (do podkarmiania). Wszystkie segmenty miały jednakowe wymiary, wysokość 132 mm, a w rzucie poziomym: wewnątrz 404x300 mm i zewnątrz 524x420 mm, były one wyposażone u góry i dołu w umocowane na stałe snozy, szerokości 16-18 mm, w liczbie 8 w części gniazdowej i 6 w nadstawce (odstęp między środkami snozów 36 mm i 45 mm), odstęp pomiędzy snozami nałożonych na siebie segmentów - 7 mm (usprawnienie komunikacji między uliczkami oraz łatwiejsze rozdzielanie segmentów). Powierzchnia użytkowa plastrów gniazdowych wynosiła zatem 120 dm². Technologia pasieczna: plastry budowane na węzie, manipulowanie całymi segmentami, rozbieranie części gniazdowej tylko w uzasadnionych przypadkach (robienie odkładów, wychów i wymiana matek), podbieranie miodu jedynie z segmentu nadstawkowego traktowanego jako nierozdzielna jednostka. Do wirowania miodu służyła miodarka tak skonstruowana, że podczas umieszczania w jej koszu nadstawki, plastry były odsklepiane automatycznie. W celu ułatwienia tych manipulacji konstruktor zalecał budowę nadstawki z desek grubości 1 cm i umieszczanie jej na ulu w futerale odpowiadającym wymiarami segmentom gniazdowym, tę nadstawkę można było wykorzystać do produkcji miodu sekcyjnego.	+	'''ul bezramek Stabrowskiego''' - skonstruowany w 1912 przez [[Leon Stabrowski\|L. Stabrowskiego]] ul składający się z dwóch segmentów gniazdowych i jednego segmentu nadstawkowego, wszystkie o ścianach podwójnych grubości 6 cm z izolacją w środku. Komplet uzupełniały: dennica drewniana z trzech stron obramowana listwami, z czwartej przedłużona i otwarta (wylot i mostek), i pokrywa-daszek z okrągłym otworem zamykanym czopem (do podkarmiania). Wszystkie segmenty miały jednakowe wymiary, wysokość 132 mm, a w rzucie poziomym: wewnątrz 404x300 mm i zewnątrz 524x420 mm, były one wyposażone u góry i dołu w umocowane na stałe snozy, szerokości 16-18 mm, w liczbie 8 w części gniazdowej i 6 w nadstawce (odstęp między środkami snozów 36 mm i 45 mm), odstęp pomiędzy snozami nałożonych na siebie segmentów - 7 mm (usprawnienie komunikacji między uliczkami oraz łatwiejsze rozdzielanie segmentów). Powierzchnia użytkowa plastrów gniazdowych wynosiła zatem 120 dm². Technologia pasieczna: plastry budowane na węzie, manipulowanie całymi segmentami, rozbieranie części gniazdowej tylko w uzasadnionych przypadkach (robienie odkładów, wychów i wymiana matek), podbieranie miodu jedynie z segmentu nadstawkowego traktowanego jako nierozdzielna jednostka. Do wirowania miodu służyła miodarka tak skonstruowana, że podczas umieszczania w jej koszu nadstawki, plastry były odsklepiane automatycznie. W celu ułatwienia tych manipulacji konstruktor zalecał budowę nadstawki z desek grubości 1 cm i umieszczanie jej na ulu w futerale odpowiadającym wymiarami segmentom gniazdowym, tę nadstawkę można było wykorzystać do produkcji miodu sekcyjnego.

	== Źródła ==		== Źródła ==

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 {{DEFAULTSORT:ul bezramek Stabrowskiego}}
 [[Category:Mieszkania pszczoły]]
-[[Category:Konstrukcje uli|Stabrowskiego bezramek ul]]
+[[Category:Konstrukcje uli|bezramekstabrowskiego ul]]