Ul Albertiego - Historia wersji

Wikiadmin o 12:55, 28 gru 2012

2012-12-28T12:55:29Z

Wikiadmin o 17:45, 30 paź 2012

2012-10-30T17:45:30Z

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''ul Albertiego''' – uznany za pierwowzór uli książkowych, skonstruowany w 1875 przez A. Albertiego, który przyswoił koncep...”

2012-10-30T17:43:25Z

Utworzył nową stronę „'''ul Albertiego''' – uznany za pierwowzór uli książkowych, skonstruowany w 1875 przez A. Albertiego, który przyswoił koncep...”

Nowa strona

'''ul Albertiego''' – uznany za pierwowzór [[ul książkowy|uli książkowych]], skonstruowany w 1875 przez [[Adolf Alberti|A. Albertiego]], który przyswoił koncepcje umieszczania plastrów w [[ul szfkowy|ulach szafkowych]] prostopadle do otworu drzwiowego, co miało konsekwencje w rozwiązaniach konstrukcyjnych, jak a. ustawienie drzwiczek przy zabudowie zimnej w tylnej ścianie, a nie z przyczółka, b. zastosowanie ramek bez wąsów, ustawianych na specjalnym ruszcie, a nie zawieszanych, c. urządzenie tak zwanej piły albo grabek w celu utrzymania ramek w pionowej pozycji i zachowania właściwych odstępów między nimi oraz od przedniej ściany korpusu i od zatworu tak zwanego okienka ograniczającego gniazdo od strony drzwi. Ustawiane w ten sposób ramki po usunięciu okienka dają się kolejno wysuwać i wsuwać bez naruszania spoistości reszty gniazda, albo po wyjęciu kilku z nich (2-3) pozostałe osadzone w pile jak w grzbiecie książki, można przeglądać tak jak się kartkuje książkę, z czego wywodzi się niemiecka nazwa ula: Blätterstoc. Oryginalna wersja tego ula ma postać szafy otwieranej a tyłu, ze stałą powałą i podłogą, nad którą przebiegają ścianami szczytowymi trzy sztabki metalowe lub listwy drewniane rusztu, na nim są ustawiane rzędem ramki, bezpośrednio na których przychodzi drugi górny rząd ramek, łącznie mieści się ich 36 miary znormalizowanej niemieckiej 223x183 mm, określanych jako półramki, bocznymi beleczkami są one osadzane w zębach piły, którą tworzy szereg trójkątnych klamerek drucianych, nabijanych w ścianie ula po dwa szeregi dla kondygnacji. Odstęp ramek od ściany wynosi 8 mm. W podobne urządzenie odstępnikowe są zaopatrzone okienka, które w liczbie dwóch odpowiadają pionowemu podziałowi korpusu na część gniazdową i część magazynową, dla skutecznego ich dociśnięcia, co usztywnia ramki, mają one u dołu po dwa metalowe sztyfciki, które wchodzą w otwory wyrobione w podłodze, a u góry są zaopatrzone w zasuwkę. Podobne urządzenie służy zamykaniu drzwi również dwuczęściowych; wyloty są dwa, w przedniej ścianie u dennicy, do części gniazdowej i do części magazynowej, które można odgradzać listwą lub kratą odgrodową. Podczas przeglądu podwieszony u dennicy stół do pracy zabezpiecza przed osypywaniem się pszczół na ziemię.

{{DEFAULTSORT:ul Albertiego}}
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
[[Category:Konstrukcje uli|Albertiego ul]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''ul Albertiego''' – uznany za pierwowzór [[ul książkowy|uli książkowych]], skonstruowany w 1875 przez [[Adolf Alberti|A. Albertiego]], który przyswoił koncepcje umieszczania plastrów w [[ul szfkowy|ulach szafkowych]] prostopadle do otworu drzwiowego, co miało konsekwencje w rozwiązaniach konstrukcyjnych, jak a. ustawienie drzwiczek przy zabudowie zimnej w tylnej ścianie, a nie z przyczółka, b. zastosowanie ramek bez wąsów, ustawianych na specjalnym ruszcie, a nie zawieszanych, c. urządzenie tak zwanej piły albo grabek w celu utrzymania ramek w pionowej pozycji i zachowania właściwych odstępów między nimi oraz od przedniej ściany korpusu i od zatworu tak zwanego okienka ograniczającego gniazdo od strony drzwi. Ustawiane w ten sposób ramki po usunięciu okienka dają się kolejno wysuwać i wsuwać bez naruszania spoistości reszty gniazda, albo po wyjęciu kilku z nich (2-3) pozostałe osadzone w pile jak w grzbiecie książki, można przeglądać tak jak się kartkuje książkę, z czego wywodzi się niemiecka nazwa ula: Blätterstoc. Oryginalna wersja tego ula ma postać szafy otwieranej a tyłu, ze stałą powałą i podłogą, nad którą przebiegają ścianami szczytowymi trzy sztabki metalowe lub listwy drewniane rusztu, na nim są ustawiane rzędem ramki, bezpośrednio na których przychodzi drugi górny rząd ramek, łącznie mieści się ich 36 miary znormalizowanej niemieckiej 223x183 mm, określanych jako półramki, bocznymi beleczkami są one osadzane w zębach piły, którą tworzy szereg trójkątnych klamerek drucianych, nabijanych w ścianie ula po dwa szeregi dla kondygnacji. Odstęp ramek od ściany wynosi 8 mm. W podobne urządzenie odstępnikowe są zaopatrzone okienka, które w liczbie dwóch odpowiadają pionowemu podziałowi korpusu na część gniazdową i część magazynową, dla skutecznego ich dociśnięcia, co usztywnia ramki, mają one u dołu po dwa metalowe sztyfciki, które wchodzą w otwory wyrobione w podłodze, a u góry są zaopatrzone w zasuwkę. Podobne urządzenie służy zamykaniu drzwi również dwuczęściowych. Wyloty są dwa, w przedniej ścianie u dennicy, do części gniazdowej i do części magazynowej, które można odgradzać listwą lub kratą odgrodową. Podczas przeglądu podwieszony u dennicy stół do pracy zabezpiecza przed osypywaniem się pszczół na ziemię.
+'''ul Albertiego''' – uznany za pierwowzór [[ule książkowe|uli książkowych]], skonstruowany w 1875 przez [[Adolf Alberti|A. Albertiego]], który przyswoił koncepcje umieszczania plastrów w [[ule szafkowe|ulach szafkowych]] prostopadle do otworu drzwiowego, co miało konsekwencje w rozwiązaniach konstrukcyjnych, jak a. ustawienie drzwiczek przy zabudowie zimnej w tylnej ścianie, a nie z przyczółka, b. zastosowanie ramek bez wąsów, ustawianych na specjalnym ruszcie, a nie zawieszanych, c. urządzenie tak zwanej piły albo grabek w celu utrzymania ramek w pionowej pozycji i zachowania właściwych odstępów między nimi oraz od przedniej ściany korpusu i od zatworu tak zwanego okienka ograniczającego gniazdo od strony drzwi. Ustawiane w ten sposób ramki po usunięciu okienka dają się kolejno wysuwać i wsuwać bez naruszania spoistości reszty gniazda, albo po wyjęciu kilku z nich (2-3) pozostałe osadzone w pile jak w grzbiecie książki, można przeglądać tak jak się kartkuje książkę, z czego wywodzi się niemiecka nazwa ula: Blätterstoc. Oryginalna wersja tego ula ma postać szafy otwieranej a tyłu, ze stałą powałą i podłogą, nad którą przebiegają ścianami szczytowymi trzy sztabki metalowe lub listwy drewniane rusztu, na nim są ustawiane rzędem ramki, bezpośrednio na których przychodzi drugi górny rząd ramek, łącznie mieści się ich 36 miary znormalizowanej niemieckiej 223x183 mm, określanych jako półramki, bocznymi beleczkami są one osadzane w zębach piły, którą tworzy szereg trójkątnych klamerek drucianych, nabijanych w ścianie ula po dwa szeregi dla kondygnacji. Odstęp ramek od ściany wynosi 8 mm. W podobne urządzenie odstępnikowe są zaopatrzone okienka, które w liczbie dwóch odpowiadają pionowemu podziałowi korpusu na część gniazdową i część magazynową, dla skutecznego ich dociśnięcia, co usztywnia ramki, mają one u dołu po dwa metalowe sztyfciki, które wchodzą w otwory wyrobione w podłodze, a u góry są zaopatrzone w zasuwkę. Podobne urządzenie służy zamykaniu drzwi również dwuczęściowych. Wyloty są dwa, w przedniej ścianie u dennicy, do części gniazdowej i do części magazynowej, które można odgradzać listwą lub kratą odgrodową. Podczas przeglądu podwieszony u dennicy stół do pracy zabezpiecza przed osypywaniem się pszczół na ziemię.
 {{DEFAULTSORT:ul Albertiego}}
 [[Category:Mieszkania pszczoły]]
 [[Category:Konstrukcje uli|Albertiego ul]]