Prawo bartne - Historia wersji

Wikiadmin o 09:58, 21 mar 2013

2013-03-21T09:58:43Z

Wikiadmin o 09:57, 21 mar 2013

2013-03-21T09:57:04Z

Wikiadmin o 21:54, 20 mar 2013

2013-03-20T21:54:07Z

Wikiadmin o 21:52, 20 mar 2013

2013-03-20T21:52:22Z

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki m...”

2013-03-20T21:52:01Z

Utworzył nową stronę „'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki m...”

Nowa strona

'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między bartnikami, określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych; początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.

{{DEFAULTSORT:barta}}
[[Category:Gospodarka bartna]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 '''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący [[bartnictwo]], zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między [[bartnik|bartnikami]], określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacja bartna|ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
-{{DEFAULTSORT:barta}}
+{{DEFAULTSORT:prawo bartne}}
 [[Category:Gospodarka bartna]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący [[bartnictwo]], zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między [[bartnik|bartnikami]], określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
+'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący [[bartnictwo]], zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między [[bartnik|bartnikami]], określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacja bartna|ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
 {{DEFAULTSORT:barta}}
 [[Category:Gospodarka bartna]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący bartnictwo, zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między bartnikami, określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
+'''prawo bartne''' - w dawnej Polsce zespół przepisów prawnych obejmujący [[bartnictwo]], zwane także przynajmniej w Jedlni '''prawem obelnym'''. Normowało stosunki między [[bartnik|bartnikami]], określało ich obowiązki i regulowało strukturę organizacyjną, ustrojową, sądowniczą i biurokratyczną w zakresie spraw spadkowych, karnych i prowadzenia ksiąg bartnych. Początkowo funkcjonowało jako zwyczajowe, oparte na obyczajach i praktyce, później zostało ujęte w ogólnych ustawach pisanych, w statucie wiślickim (1347), w statucie wartskim (1423), w statucie warszawskim (1401) i innych. Powstawały także zbiory praw dla większych ośrodków bartnych, jak starostwa przasnyskiego z 1559 wydane przez starostę Niszczyckiego i dla starostwa łomżyńskiego z 1616 opracowane przez Skrodzkiego, oraz jako [[ordynacje bartne]] o lokalnym znaczeniu wydawane dla kompleksów dóbr, jak ordynacja Pileckich dla Łańcuta, Kańczugi i Tyczyna z 1477, czy dla Jedlni i okolic z 1661-62.
 {{DEFAULTSORT:barta}}
 [[Category:Gospodarka bartna]]