Leon Stabrowski - Historia wersji

Wikiadmin o 12:56, 23 mar 2015

2015-03-23T12:56:52Z

Wikiadmin o 00:23, 22 mar 2015

2015-03-22T00:23:22Z

Wikiadmin o 22:15, 21 mar 2015

2015-03-21T22:15:25Z

Wikiadmin: /* Źródła */

2015-03-21T22:11:54Z

Źródła

Wikiadmin o 22:05, 21 mar 2015

2015-03-21T22:05:48Z

Wikiadmin o 22:03, 21 mar 2015

2015-03-21T22:03:24Z

Wikiadmin o 21:56, 21 mar 2015

2015-03-21T21:56:27Z

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło ...”

2015-03-21T21:54:09Z

Utworzył nową stronę „'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło ...”

Nowa strona

'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbija drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował Pszczelarzem. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w ulach typu amerykańskiego własnego pomysłu, których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.

== Przypisy ==
<references>
<ref name="p1">L.S. odwiedził w 1879 [[Jan Dzierżon|ks. Jana Dzierżona]] w Karłowicach z prośbą by napisał on artykuł do ''Pszczelarza'' – Dzierżon artykuł napisał. (Stabrowski L: Korespondencja (Poznań 24 XII 1923). ''Bartnik Postępowy'' 1924, 46(2):35-36.)</ref>
</references>

== Pisma ==
* Stabrowski Leon: ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Nakładem księgarni W. Poturalskiego w Podgórzu, Kraków 1912. [{{SERVER}}/archive/pub/varia/stabrowski_ul_bezramek_1912.pdf PDF]

== Źródła ==
* Dados Danuta, Tomaszewski Roman: Co czytali pszczelarze ? Przyczynek do bibliografii pszczelnictwa wielkopolskiego (cz.ΙΙ ). ''Pasieka'' 2005(2).

* J.P.: Jedno z najstarszych pism pszczelarskich. ''Pszczelarstwo'' 1952, 3(2):21.

* Osiak Franciszek: O początkach prasy pszczelarskiej w Polsce. ''Pszczelarstwo'' 1957,8(7):212-215.

* Walerowicz Stefan: Z historii wielkopolskiego ruchu pszczelarskiego (część I). ''Pszczelarstwo'' 1981, 32(6):21.

[[Category:Pszczelarze polscy]]
{{DEFAULTSORT:Stabrowski Leon}}

← poprzednia wersja		Wersja z 12:56, 23 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety było źle redagowane językowo, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka ta uległa znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.	+	'''Leon Stabrowski''' (?-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety było źle redagowane językowo, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka ta uległa znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.

	''(Oprac. Red.)''		''(Oprac. Red.)''

← poprzednia wersja		Wersja z 00:23, 22 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety było źle redagowane językowo, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka ~~tu legła~~ znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.	+	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety było źle redagowane językowo, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka ta uległa znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.

	''(Oprac. Red.)''		''(Oprac. Red.)''

← poprzednia wersja		Wersja z 22:15, 21 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety ~~styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe~~, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.	+	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety było źle redagowane językowo, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.

	''(Oprac. Red.)''		''(Oprac. Red.)''

← poprzednia wersja		Wersja z 22:05, 21 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo ~~odbija~~ drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował Pszczelarzem. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.	+	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbijała drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował ''Pszczelarzem''. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.
		+
		+	''(Oprac. Red.)''

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

← poprzednia wersja		Wersja z 22:03, 21 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbija drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował Pszczelarzem. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w ulach ~~typu amerykańskiego~~ własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.	+	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbija drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował Pszczelarzem. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w [[ule amerykańskie\|ulach amerykańskich]] własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 * Dados Danuta, Tomaszewski Roman: Co czytali pszczelarze ? Przyczynek do bibliografii pszczelnictwa wielkopolskiego (cz.ΙΙ ). ''Pasieka'' 2005(2).
-* J.P.: Jedno z najstarszych pism pszczelarskich. ''Pszczelarstwo'' 1952, 3(2):21.
+* J.P.: Jedno z najstarszych pism pszczelarskich. ''Pszczelarstwo'' 1952, 3(2):21. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo3-2_21.pdf PDF]
-* Osiak Franciszek: O początkach prasy pszczelarskiej w Polsce. ''Pszczelarstwo'' 1957,8(7):212-215.
+* Osiak Franciszek: O początkach prasy pszczelarskiej w Polsce. ''Pszczelarstwo'' 1957,8(7):212-215. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo8-7_212-215.pdf PDF]
-* Walerowicz Stefan: Z historii wielkopolskiego ruchu pszczelarskiego (część I). ''Pszczelarstwo'' 1981, 32(6):21.
+* Walerowicz Stefan: Z historii wielkopolskiego ruchu pszczelarskiego (część I). ''Pszczelarstwo'' 1981, 32(6):21. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo32-6_21.pdf PDF]
 [[Category:Pszczelarze polscy]]
 {{DEFAULTSORT:Stabrowski Leon}}

← poprzednia wersja		Wersja z 21:56, 21 mar 2015
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbija drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował Pszczelarzem. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w ulach typu amerykańskiego własnego pomysłu, których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.	+	'''Leon Stabrowski''' (-1926) – pszczelarz racjonalizator, zapalony organizator. W młodości po powrocie ze Stanów Zjednoczonych założył w Chocieszewicach koło Pępowa dużą pasiekę towarową. W 1879 roku współtworzył Towarzystwo Pszczelnicze na Krotoszyn i Okolicę oraz Towarzystwo na Powiat Krobski i Okolicę. Działał na rzecz zjednoczenia wielkopolskich pszczelarskich towarzystw terenowych w jednolitą organizację, aktywnie uczestniczył w pracach nad powstaniem Głównego Towarzystwa Pszczelniczego na Wielkie Księstwo Poznańskie (powstało 18 lipca 1881 roku, z siedzibą w Lesznie). Na początku 1880 założył pierwsze w Wielkopolsce redagowane w j. polskim pismo ''Pszczelarz'', był jego redaktorem i wydawcą (pismo odbija drukarnia W. Simona w Poznaniu), był to miesięcznik, uznany oficjalny organ Towarzystw Pszczelniczych w Wielkim Księstwie Poznańskim. W lipcu 1880 przeniósł się do Krotoszyna skąd dalej kierował Pszczelarzem. Treść pisma była urozmaicona <ref name="p1"/>, niestety styl i polszczyzna artykułów były bardzo złe, pismo przynosiło deficyt i w połowie 1881 L.S. sprzedał je dr K. Krasickiemu z Gniezna, sam publikował artykuły w innych pismach, m.in. w ukazującym się w Wielkopolsce ''Ziemianinie''. (Wg niektórych źródeł przyczyną sprzedaży pisma było otrzymanie przez L.S. powołania do wojska, inne źródła podają, że ponownie wyjechał on do Stanów Zjednoczonych i otrzymał tam obywatelstwo amerykańskie, później przebywał w Rosji.) Po 1905 osiedlił się w Sidzinie pod Skawiną, gdzie ponownie założył pasiekę. Gospodarował tam w ulach typu amerykańskiego własnego pomysłu ([[Ul bezramek Stabrowskiego\|bezramek Stabrowskiego]]), których konstrukcję opisał w wydanej w 1912 roku w Krakowie broszurze ''Ul „Bezramek” i sposób gospodarki w nim''. Pasieka tu legła znacznemu zniszczeniu w czasie I wojny światowej. Po wojnie powrócił do Wielkopolski i osiadł w Margoninie, gdzie po raz trzeci w 1921 założył pasiekę (w nadleśnictwie). Pracował nad udoskonaleniem ula dla warunków Wielkopolski. Zmarł w 1926 w Poznaniu.

	== Przypisy ==		== Przypisy ==