Jerzy Henneberg - Historia wersji

Wikiadmin: /* Źródła */

2014-06-23T21:33:19Z

Źródła

Wikiadmin: /* Biografia */

2012-10-11T09:53:10Z

Biografia

Wikiadmin o 18:58, 4 paź 2012

2012-10-04T18:58:38Z

Wikiadmin o 18:57, 4 paź 2012

2012-10-04T18:57:47Z

Wikiadmin o 18:56, 4 paź 2012

2012-10-04T18:56:43Z

Wikiadmin o 21:01, 3 paź 2012

2012-10-03T21:01:55Z

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „Jerzy Henneberg '''Jerzy Ludwik Henneberg''' (1896 - 1980) == Biografia == == Źródła == * Karłowicz L. (1983): Ku...”

2012-10-03T20:50:35Z

Utworzył nową stronę „thumb|right|200px|Jerzy Henneberg '''Jerzy Ludwik Henneberg''' (1896 - 1980) == Biografia == == Źródła == * Karłowicz L. (1983): Ku...”

Nowa strona

[[Image:Jerzy Henneberg.jpg|thumb|right|200px|Jerzy Henneberg]]

'''Jerzy Ludwik Henneberg''' (1896 - 1980)

== Biografia ==

== Źródła ==
* Karłowicz L. (1983): Kurs pszczelarski w obozie jenieckim. ''Pszczelarstwo'' 34(1):14. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo34-1_14.pdf PDF]
* Kronika żałobna. ''Pszczelarstwo'' 1981, 32(4):22. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo32-4_22.pdf PDF]

{{DEFAULTSORT:Henneberg Jerzy}}
[[Category:Pszczelarze polscy]]

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 == Biografia ==
-Wywodził się ze znanej z działalności gospodarczej i patriotycznej rodziny Hennebrgów z Warszawy, jego ojciec Karol był inżynierem, matką Maria z domu Kagadiejew. Urodził się 17 września 1896 w Helsinkach (Finlandia). Od zarania edukacji pociągały go nauki przyrodnicze stosowane: zielarstwo i pszczelarstwo, już w dzieciństwie zbierał zioła sprzedawał, a od matki otrzymał w prezencie pień z pszczołami. Studia podjął na wydziale rolnym Politechniki Kijowskiej, specjalizował się w hodowli i uprawie roślin leczniczych. Podczas studiów wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1918 do powstającego Wojska Polskiego i pozostał jako oficer zawodowy. Brał udział w wojnie 1920 oraz kampanii Wrześniowej 1939. Dowodził [http://pl.wikipedia.org/wiki/27_Dywizjon_Artylerii_Ci%C4%99%C5%BCkiej_(II_RP) 27 DAC],  walczył na Pomorzu, 19 września ranny dostał się do niewoli. Po przejściowym pobycie w obozie IV A znalazł się w oflagu II C Woldenberg.  W niewoli był bardzo czynny jako współzałożyciel koła Rolników z Sekcją Pszczelarską oraz założyciel Sekcji Zielarskiej – stał na czele obu tych sekcji. Dzięki jego staraniom na terenie oflagu  znalazło się kilka pni pszczół, założono poletka roślin miododajnych i leczniczych. Po roku pasieka doszła do 40 pni (ule służyły obozowej konspiracji za skrytki na broń). Organizował kursy z zakresu zielarstwa i pszczelarstwa wraz z por. Henrykiem Rekściem, ppor. Józefem Szymankiewiczem, ppor. Piotrem Krzesińskim, ppor. Mieczysławem Zbożicem przeszkolił w trzech turnusach około 700 osób, w tym 100 szeregowych. Gdy u schyłku wojny nadszedł czas ewakuacji oflagu zorganizował udaną ucieczkę. Po odszukaniu żony i córki w wolnym już od okupanta  kraju, rozpoczął pracę w Łodzi jako inspektor zielarstwa w Izbie Rolniczej oraz wykładowcą uprawy roślin leczniczych na Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego. Od 1948 związał się z Wielkopolską, zorganizował gospodarstwo rolne w Strykowie (produkcja zielarska), następnie podjął pracę jako instruktor zielarstwa w Wojewódzkim związku Kółek Rolniczych w Poznaniu, został członkiem Miejskiego Koła Pszczelarzy w Poznaniu, zaangażował się w sprawy ochrony roślin. Działał w Polskim Związku Zielarzy, ZBoWiD, Polskim Związku Łowieckim, Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Fińskiej. Jego zasługi na polu zielarstwa były duże, m.in. wyhodował i aklimatyzował nowe odmian ziół, prowadził praktyki dla studentów farmacji i rolnictwa. Otrzymał liczne odznaczenia, w tym Order Virtuti Militari. Zmarł 27 marca 1980 w Poznaniu.
+Wywodził się ze znanej z działalności gospodarczej i patriotycznej rodziny Hennebrgów z Warszawy, jego ojciec Karol był inżynierem, matką Maria z domu Kagadiejew. Urodził się 17 września 1896 w Helsinkach (Finlandia). Od zarania edukacji pociągały go nauki przyrodnicze stosowane: zielarstwo i pszczelarstwo, już w dzieciństwie zbierał zioła sprzedawał, a od matki otrzymał w prezencie pień z pszczołami. Studia podjął na wydziale rolnym Politechniki Kijowskiej, specjalizował się w hodowli i uprawie roślin leczniczych. Podczas studiów wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1918 do powstającego Wojska Polskiego i pozostał jako oficer zawodowy. Brał udział w wojnie 1920 oraz kampanii Wrześniowej 1939. Dowodził [http://pl.wikipedia.org/wiki/27_Dywizjon_Artylerii_Ci%C4%99%C5%BCkiej_(II_RP) 27 DAC],  walczył na Pomorzu, 19 września ranny dostał się do niewoli. Po przejściowym pobycie w obozie IV A znalazł się w oflagu II C Woldenberg.  W niewoli był bardzo czynny jako współzałożyciel koła Rolników z Sekcją Pszczelarską oraz założyciel Sekcji Zielarskiej – stał na czele obu tych sekcji. Dzięki jego staraniom na terenie oflagu  znalazło się kilka pni pszczół, założono poletka roślin miododajnych i leczniczych. Po roku pasieka doszła do 40 pni (ule służyły obozowej konspiracji za skrytki na broń). Organizował kursy z zakresu zielarstwa i pszczelarstwa wraz z por. Henrykiem Rekściem, [[Józef Szymankiewicz|ppor. Józefem Szymankiewiczem]], ppor. Piotrem Krzesińskim, ppor. Mieczysławem Zbożicem przeszkolił w trzech turnusach około 700 osób, w tym 100 szeregowych. Gdy u schyłku wojny nadszedł czas ewakuacji oflagu zorganizował udaną ucieczkę. Po odszukaniu żony i córki w wolnym już od okupanta  kraju, rozpoczął pracę w Łodzi jako inspektor zielarstwa w Izbie Rolniczej oraz wykładowcą uprawy roślin leczniczych na Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego. Od 1948 związał się z Wielkopolską, zorganizował gospodarstwo rolne w Strykowie (produkcja zielarska), następnie podjął pracę jako instruktor zielarstwa w Wojewódzkim związku Kółek Rolniczych w Poznaniu, został członkiem Miejskiego Koła Pszczelarzy w Poznaniu, zaangażował się w sprawy ochrony roślin. Działał w Polskim Związku Zielarzy, ZBoWiD, Polskim Związku Łowieckim, Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Fińskiej. Jego zasługi na polu zielarstwa były duże, m.in. wyhodował i aklimatyzował nowe odmian ziół, prowadził praktyki dla studentów farmacji i rolnictwa. Otrzymał liczne odznaczenia, w tym Order Virtuti Militari. Zmarł 27 marca 1980 w Poznaniu.
 == Źródła ==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 [[Image:Jerzy Henneberg.jpg|thumb|right|150px|Jerzy Ludwik Henneberg]]
-Jerzy Ludwik Henneberg (1896-1980) zawodowy wojskowy (mjr. rezerwy), inż. rolnik wyspecjalizowany w zielarstwie, posiadał dużą wiedzą pszczelarską.
+'''Jerzy Ludwik Henneberg''' (1896-1980) zawodowy wojskowy (mjr. rezerwy), inż. rolnik wyspecjalizowany w zielarstwie, posiadał dużą wiedzą pszczelarską.
 == Biografia ==

@@ Linia 4: / Linia 4: @@
 == Biografia ==
-Wywodził się ze znanej z działalności gospodarczej i patriotycznej rodziny Hennebrgów z Warszawy, jego ojciec Karol był inżynierem, matką Maria z domu Kagadiejew. Urodził się 17 września 1896 w Helsinkach (Finlandia). Od zarania edukacji pociągały go nauki przyrodnicze stosowane: zielarstwo i pszczelarstwo, już w dzieciństwie zbierał zioła sprzedawał, a od matki otrzymał w prezencie pień z pszczołami. Studia podjął na wydziale rolnym Politechniki Kijowskiej, specjalizował się w hodowli i uprawie roślin leczniczych. Podczas studiów wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1918 do powstającego Wojska Polskiego i pozostał jako oficer zawodowy. Brał udział w wojnie 1920 oraz kampanii Wrześniowej 1939. Dowodził 27 [http://pl.wikipedia.org/wiki/27_Dywizjon_Artylerii_Ci%C4%99%C5%BCkiej_(II_RP) DAC],  walczył na Pomorzu, 19 września ranny dostał się do niewoli. Po przejściowym pobycie w obozie IV A znalazł się w oflagu II C Woldenberg.  W niewoli był bardzo czynny jako współzałożyciel koła Rolników z Sekcją Pszczelarską oraz założyciel Sekcji Zielarskiej – stał na czele obu tych sekcji. Dzięki jego staraniom na terenie oflagu  znalazło się kilka pni pszczół, założono poletka roślin miododajnych i leczniczych. Po roku pasieka doszła do 40 pni (ule służyły obozowej konspiracji za skrytki na broń). Organizował kursy z zakresu zielarstwa i pszczelarstwa wraz z por. Henrykiem Rekściem, ppor. Józefem Szymankiewiczem, ppor. Piotrem Krzesińskim, ppor. Mieczysławem Zbożicem przeszkolił w trzech turnusach około 700 osób, w tym 100 szeregowych. Gdy u schyłku wojny nadszedł czas ewakuacji oflagu zorganizował udaną ucieczkę. Po odszukaniu żony i córki w wolnym już od okupanta  kraju, rozpoczął pracę w Łodzi jako inspektor zielarstwa w Izbie Rolniczej oraz wykładowcą uprawy roślin leczniczych na Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego. Od 1948 związał się z Wielkopolską, zorganizował gospodarstwo rolne w Strykowie (produkcja zielarska), następnie podjął pracę jako instruktor zielarstwa w Wojewódzkim związku Kółek Rolniczych w Poznaniu, został członkiem Miejskiego Koła Pszczelarzy w Poznaniu, zaangażował się w sprawy ochrony roślin. Działał w Polskim Związku Zielarzy, ZBoWiD, Polskim Związku Łowieckim, Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Fińskiej. Jego zasługi na polu zielarstwa były duże, m.in. wyhodował i aklimatyzował nowe odmian ziół, prowadził praktyki dla studentów farmacji i rolnictwa. Otrzymał liczne odznaczenia, w tym Order Virtuti Militari. Zmarł 27 marca 1980 w Poznaniu.
+Wywodził się ze znanej z działalności gospodarczej i patriotycznej rodziny Hennebrgów z Warszawy, jego ojciec Karol był inżynierem, matką Maria z domu Kagadiejew. Urodził się 17 września 1896 w Helsinkach (Finlandia). Od zarania edukacji pociągały go nauki przyrodnicze stosowane: zielarstwo i pszczelarstwo, już w dzieciństwie zbierał zioła sprzedawał, a od matki otrzymał w prezencie pień z pszczołami. Studia podjął na wydziale rolnym Politechniki Kijowskiej, specjalizował się w hodowli i uprawie roślin leczniczych. Podczas studiów wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, a w 1918 do powstającego Wojska Polskiego i pozostał jako oficer zawodowy. Brał udział w wojnie 1920 oraz kampanii Wrześniowej 1939. Dowodził [http://pl.wikipedia.org/wiki/27_Dywizjon_Artylerii_Ci%C4%99%C5%BCkiej_(II_RP) 27 DAC],  walczył na Pomorzu, 19 września ranny dostał się do niewoli. Po przejściowym pobycie w obozie IV A znalazł się w oflagu II C Woldenberg.  W niewoli był bardzo czynny jako współzałożyciel koła Rolników z Sekcją Pszczelarską oraz założyciel Sekcji Zielarskiej – stał na czele obu tych sekcji. Dzięki jego staraniom na terenie oflagu  znalazło się kilka pni pszczół, założono poletka roślin miododajnych i leczniczych. Po roku pasieka doszła do 40 pni (ule służyły obozowej konspiracji za skrytki na broń). Organizował kursy z zakresu zielarstwa i pszczelarstwa wraz z por. Henrykiem Rekściem, ppor. Józefem Szymankiewiczem, ppor. Piotrem Krzesińskim, ppor. Mieczysławem Zbożicem przeszkolił w trzech turnusach około 700 osób, w tym 100 szeregowych. Gdy u schyłku wojny nadszedł czas ewakuacji oflagu zorganizował udaną ucieczkę. Po odszukaniu żony i córki w wolnym już od okupanta  kraju, rozpoczął pracę w Łodzi jako inspektor zielarstwa w Izbie Rolniczej oraz wykładowcą uprawy roślin leczniczych na Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego. Od 1948 związał się z Wielkopolską, zorganizował gospodarstwo rolne w Strykowie (produkcja zielarska), następnie podjął pracę jako instruktor zielarstwa w Wojewódzkim związku Kółek Rolniczych w Poznaniu, został członkiem Miejskiego Koła Pszczelarzy w Poznaniu, zaangażował się w sprawy ochrony roślin. Działał w Polskim Związku Zielarzy, ZBoWiD, Polskim Związku Łowieckim, Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Fińskiej. Jego zasługi na polu zielarstwa były duże, m.in. wyhodował i aklimatyzował nowe odmian ziół, prowadził praktyki dla studentów farmacji i rolnictwa. Otrzymał liczne odznaczenia, w tym Order Virtuti Militari. Zmarł 27 marca 1980 w Poznaniu.
 == Źródła ==

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 == Źródła ==
 * Karłowicz L. (1983): Kurs pszczelarski w obozie jenieckim. ''Pszczelarstwo'' 34(1):14. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo34-1_14.pdf PDF]
-* Kronika żałobna. ''Pszczelarstwo'' 1981, 32(4):22. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo32-4_22.pdf PDF]
+* Zygmunt Kostrzewski (1981): Kronika żałobna. ''Pszczelarstwo'' 32(4):22. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo32-4_22.pdf PDF]
 * Szulc Eugeniusz (1989): ''Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie: zmarli i ich rodziny''. Wyd. 1, Warszawa, PIW, (Biblioteka Syrenki).
 {{DEFAULTSORT:Henneberg Jerzy Ludwik}}
 [[Category:Pszczelarze polscy]]