Anna Maurizio - Historia wersji

Wikiadmin o 12:19, 18 kwi 2017

2017-04-18T12:19:10Z

Wikiadmin: /* Źródła */

2016-09-02T19:52:20Z

Źródła

Wikiadmin o 22:18, 1 lut 2016

2016-02-01T22:18:13Z

Wikiadmin: /* Źródła */

2016-02-01T20:46:07Z

Źródła

Wikiadmin: /* Źródła */

2016-02-01T20:43:29Z

Źródła

Wikiadmin: Utworzył nową stronę „'''Anna Maurizio''' (1900-1993) – szwajcarska uczona polskiego pochodzenia znana z badań w dziedzinie botaniki pszczelarskiej i typologii miodu. Urodziła się 26 li...”

2016-02-01T20:42:18Z

Utworzył nową stronę „'''Anna Maurizio''' (1900-1993) – szwajcarska uczona polskiego pochodzenia znana z badań w dziedzinie botaniki pszczelarskiej i typologii miodu. Urodziła się 26 li...”

Nowa strona

'''Anna Maurizio''' (1900-1993) – szwajcarska uczona polskiego pochodzenia znana z badań w dziedzinie botaniki pszczelarskiej i typologii miodu. Urodziła się 26 listopada 1900 we Lwowie w wywodzącej się ze Szwajcarii rodzinie Adama Maurizio profesora Politechniki Lwowskiej <ref name="p1"/>. We Lwowie też ukończyła szkołę średnią i zdała maturę poczym rozpoczęła studia w dziedzinie botaniki i entomologii na Politechnice Lwowskiej. W 1923 uzyskała dyplom inżyniera rolnictwa. W 1924 wyjechała na stypendium do Szwajcarii by podjąć studia uniwersyteckie w Bernie. W 1927 uzyskała tam doktorat przedstawiając dysertację na temat pewnego gatunku mączniaka. W 1928 jako rozpoczęła pracę jako wolontariuszka w dziale pszczelarskim Instytutu Bakteriologicznego Szwajcarskiego Przemysłu Mleczarskiego w Liebefeld k. Berna. Początkowo zajmowała się analizą pyłkową miodów, pracowała pod kierunkiem światowej sławy naukowca [[Enoch Zander|prof. E. Zandera]]. Z czasem głównym obszarem jej badań stała się typologia miodu prowadzona w ujęciu interdyscyplinarnym: biologiczno - chemiczno - geograficzno - ekologicznym, przy uwzględnieniu praktycznych potrzeb pszczelarstwa. Badała też nektarowanie roślin. Udoskonaliła metodykę badań (stosując testy statystyczne) oraz metody analityczne – jako jedna z pierwszych użyła chromatografii bibułowej w badaniach miodu. Zajmowała się też roślinami toksycznymi dla pszczół oraz zatruciami pszczół pestycydami.
Z jej inicjatywy na Międzynarodowym Kongresie Botanicznym w 1950 w Sztokholmie (1951 w Leamington Spa w Anglii ?) powołano Komisję Botaniki Pszczelarskiej, której przewodniczyła do 1975. W 1965 przeszła na emeryturę. Była autorką lub współautorką ponad 150 prac naukowych i artykułów. Jej głównym dziełem jest kilkukrotnie wznawiana monografia ''Das Trachtenpflanzenbuch. Nektar und Pollen - die wichtigsten Nahrungsquellen der Honigbiene'' (wyd. pierwsze: Monachium 1969, wyd. czwarte zmienione: 1994). Po wyjeździe z Polski utrzymywała bliskie kontakty z naukowcami w kraju, pożytkując znajomość kilku języków przygotowywała dla polskich pism naukowych i fachowych doniesienia o postępach nauk pszczelarskich w świecie oraz streszczenia ważniejszych publikacji zagranicznych. M.in. w maju 1931 opublikowała w ''Wiadomościach Weterynaryjnych'' (r. XIII, t. X , nr 130) doniesienie ze stacji bakteriologicznej w Liebefeld „Dzisiejszy stan walki z chorobami pszczół”. Zmarła 24 lipca 1993 w Liebefeld k. Berna.

''(Red.)''

== Przypisy ==
<references>
<ref name="p1" >Adam Maurizio urodził się 26 września 1862 roku w Krakowie w szwajcarskiej rodzinie zamieszkującej w Polsce od połowy XIX w. (jego ojciec przybył z kantonu Gryzonii do Krakowa ok. 1850 roku i założył piekarnię i cukiernię). Szkołę średnią i studia ukończył w Szwajcarii, obrał karierę akademicką w dziedzinie botaniki, zajmował się również kulturoznawstwem. W 1907 otrzymał profesurę botaniki rolniczej na Wydziale Rolnym Politechniki Lwowskiej, którą sprawował do przejścia na emeryturę w 1923. Od 1927 był profesorem Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1935 powrócił do Szwajcarii, zmarł 4 marca 1941 w Liebefeld k. Berna.</ref>
</references>

== Źródła ==
* Wikipedia: Adam Maurizio ([https://de.wikipedia.org/wiki/Adam_Maurizio w j. niem.])
* Wikipedia: Anna Maurizio ([https://de.wikipedia.org/wiki/Anna_Maurizio w j. niem.]).
* Louveaux J. (1990): L'oeuvre d'Anna Maurizio. ''Apidologie'' 21(5):397-416. (Artykuł dostępny w wersji elektronicznej [http://dx.doi.org/10.1051/apido:19900503 DOI: 10.1051/apido:19900503].)
* Woyke H. (1994): Wspomnienie o Annie Maurizio. ''Pszczelarstwo'' 45(10)7-8.
* Z.K. (1976): Pół wieku w służbie nauki i praktyki pszczelarskiej. (Oprac. na podstawie ''Der Imkerfreund'' 1975(12)). ''Pszczelarstwo'' 27():17.

{{DEFAULTSORT:Maurizio Anna}}
[[Category:Pszczelarze zagraniczni]]

← poprzednia wersja		Wersja z 22:18, 1 lut 2016
Linia 1:		Linia 1:
−	'''Anna Maurizio''' (1900-1993) – szwajcarska uczona polskiego pochodzenia znana z badań w dziedzinie botaniki pszczelarskiej i typologii miodu. Urodziła się 26 listopada 1900 we Lwowie ~~w wywodzącej się ze Szwajcarii rodzinie~~ Adama Maurizio profesora Politechniki Lwowskiej <ref name="p1"/>. We Lwowie też ukończyła szkołę średnią i zdała maturę poczym rozpoczęła studia w dziedzinie botaniki i entomologii na Politechnice Lwowskiej. W 1923 uzyskała dyplom inżyniera rolnictwa. W 1924 wyjechała na stypendium do Szwajcarii by podjąć studia uniwersyteckie w Bernie. W 1927 uzyskała tam doktorat przedstawiając dysertację na temat pewnego gatunku mączniaka. W 1928 jako rozpoczęła pracę jako wolontariuszka w dziale pszczelarskim Instytutu Bakteriologicznego Szwajcarskiego Przemysłu Mleczarskiego w Liebefeld k. Berna. Początkowo zajmowała się analizą pyłkową miodów, pracowała pod kierunkiem światowej sławy naukowca [[Enoch Zander\|prof. E. Zandera]]. Z czasem głównym obszarem jej badań stała się typologia miodu prowadzona w ujęciu interdyscyplinarnym: biologiczno - chemiczno - geograficzno - ekologicznym, przy uwzględnieniu praktycznych potrzeb pszczelarstwa. Badała też nektarowanie roślin. Udoskonaliła metodykę badań (stosując testy statystyczne) oraz metody analityczne – jako jedna z pierwszych użyła chromatografii bibułowej w badaniach miodu. Zajmowała się też roślinami toksycznymi dla pszczół oraz zatruciami pszczół pestycydami.	+	'''Anna Maurizio''' (1900-1993) – szwajcarska uczona polskiego pochodzenia znana z badań w dziedzinie botaniki pszczelarskiej i typologii miodu. Urodziła się 26 listopada 1900 we Lwowie jako córka Adama Maurizio profesora Politechniki Lwowskiej <ref name="p1"/>. We Lwowie też ukończyła szkołę średnią i zdała maturę poczym rozpoczęła studia w dziedzinie botaniki i entomologii na Politechnice Lwowskiej. W 1923 uzyskała dyplom inżyniera rolnictwa. W 1924 wyjechała na stypendium do Szwajcarii by podjąć studia uniwersyteckie w Bernie. W 1927 uzyskała tam doktorat przedstawiając dysertację na temat pewnego gatunku mączniaka. W 1928 jako rozpoczęła pracę jako wolontariuszka w dziale pszczelarskim Instytutu Bakteriologicznego Szwajcarskiego Przemysłu Mleczarskiego w Liebefeld k. Berna. Początkowo zajmowała się analizą pyłkową miodów, pracowała pod kierunkiem światowej sławy naukowca [[Enoch Zander\|prof. E. Zandera]]. Z czasem głównym obszarem jej badań stała się typologia miodu prowadzona w ujęciu interdyscyplinarnym: biologiczno - chemiczno - geograficzno - ekologicznym, przy uwzględnieniu praktycznych potrzeb pszczelarstwa. Badała też nektarowanie roślin. Udoskonaliła metodykę badań (stosując testy statystyczne) oraz metody analityczne – jako jedna z pierwszych użyła chromatografii bibułowej w badaniach miodu. Zajmowała się też roślinami toksycznymi dla pszczół oraz zatruciami pszczół pestycydami.
	Z jej inicjatywy na Międzynarodowym Kongresie Botanicznym w 1950 w Sztokholmie (1951 w Leamington Spa w Anglii ?) powołano Komisję Botaniki Pszczelarskiej, której przewodniczyła do 1975. W 1965 przeszła na emeryturę. Była autorką lub współautorką ponad 150 prac naukowych i artykułów. Jej głównym dziełem jest kilkukrotnie wznawiana monografia ''Das Trachtenpflanzenbuch. Nektar und Pollen - die wichtigsten Nahrungsquellen der Honigbiene'' (wyd. pierwsze: Monachium 1969, wyd. czwarte zmienione: 1994). Po wyjeździe z Polski utrzymywała bliskie kontakty z naukowcami w kraju, pożytkując znajomość kilku języków przygotowywała dla polskich pism naukowych i fachowych doniesienia o postępach nauk pszczelarskich w świecie oraz streszczenia ważniejszych publikacji zagranicznych. M.in. w maju 1931 opublikowała w ''Wiadomościach Weterynaryjnych'' (r. XIII, t. X , nr 130) doniesienie ze stacji bakteriologicznej w Liebefeld „Dzisiejszy stan walki z chorobami pszczół”. Zmarła 24 lipca 1993 w Liebefeld k. Berna.		Z jej inicjatywy na Międzynarodowym Kongresie Botanicznym w 1950 w Sztokholmie (1951 w Leamington Spa w Anglii ?) powołano Komisję Botaniki Pszczelarskiej, której przewodniczyła do 1975. W 1965 przeszła na emeryturę. Była autorką lub współautorką ponad 150 prac naukowych i artykułów. Jej głównym dziełem jest kilkukrotnie wznawiana monografia ''Das Trachtenpflanzenbuch. Nektar und Pollen - die wichtigsten Nahrungsquellen der Honigbiene'' (wyd. pierwsze: Monachium 1969, wyd. czwarte zmienione: 1994). Po wyjeździe z Polski utrzymywała bliskie kontakty z naukowcami w kraju, pożytkując znajomość kilku języków przygotowywała dla polskich pism naukowych i fachowych doniesienia o postępach nauk pszczelarskich w świecie oraz streszczenia ważniejszych publikacji zagranicznych. M.in. w maju 1931 opublikowała w ''Wiadomościach Weterynaryjnych'' (r. XIII, t. X , nr 130) doniesienie ze stacji bakteriologicznej w Liebefeld „Dzisiejszy stan walki z chorobami pszczół”. Zmarła 24 lipca 1993 w Liebefeld k. Berna.

@@ Linia 6: / Linia 6: @@
 ==  Przypisy  ==
 <references>
-<ref name="p1" >Adam Maurizio urodził się 26 września 1862 roku w Krakowie w szwajcarskiej rodzinie zamieszkującej w Polsce od połowy XIX w. (jego ojciec przybył z kantonu Gryzonii do Krakowa ok. 1850 roku i założył piekarnię i cukiernię).  Szkołę średnią i studia ukończył w Szwajcarii, obrał karierę akademicką w dziedzinie botaniki, zajmował  się również kulturoznawstwem. W 1907 otrzymał profesurę botaniki rolniczej na Wydziale Rolnym Politechniki Lwowskiej, którą sprawował do przejścia na emeryturę w 1923. Od 1927 był profesorem Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1935 powrócił do Szwajcarii, zmarł 4 marca 1941 w Liebefeld k. Berna.</ref>
+<ref name="p1" >Adam Maurizio urodził się 26 września 1862 roku w Krakowie w szwajcarskiej rodzinie zamieszkującej w Polsce od połowy XIX w. (jego ojciec przybył z kantonu Gryzonii do Krakowa ok. 1850 roku i założył piekarnię i cukiernię).  Szkołę średnią i studia ukończył w Szwajcarii, obrał karierę akademicką w dziedzinie botaniki, zajmował  się również kulturoznawstwem. W 1907 otrzymał profesurę botaniki rolniczej na Wydziale Rolnym Politechniki Lwowskiej, którą sprawował do przejścia na emeryturę w 1923. Od 1927 był profesorem Wydziału Farmaceutycznego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1935 powrócił do Szwajcarii, zmarł 4 marca 1941 w Liebefeld k. Berna. Opublikował m.in. ''Pożywienie roślinne i rolnictwo w rozwoju dziejowym'', Kasa Mianowskiego, Warszawa, 1926.
 </references>

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 == Źródła ==
 * Wikipedia: Adam Maurizio ([https://de.wikipedia.org/wiki/Adam_Maurizio w j. niem.])
 * Wikipedia: Anna Maurizio ([https://de.wikipedia.org/wiki/Anna_Maurizio w j. niem.]).

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 * Louveaux J. (1990): L'oeuvre d'Anna Maurizio. ''Apidologie'' 21(5):397-416. (Artykuł dostępny w wersji elektronicznej [http://dx.doi.org/10.1051/apido:19900503 DOI: 10.1051/apido:19900503].)
 * Woyke H. (1994): Wspomnienie o Annie Maurizio. ''Pszczelarstwo'' 45(10):7-8.
-* Z.K. (1976): Pół wieku w służbie nauki i praktyki pszczelarskiej. (Oprac. na podstawie ''Der Imkerfreund'' 1975(12)). ''Pszczelarstwo'' 27():17.
+* Z.K. (1976): Pół wieku w służbie nauki i praktyki pszczelarskiej. (Oprac. na podstawie ''Der Imkerfreund'' 1975(12)). ''Pszczelarstwo'' 27(2):17.
 {{DEFAULTSORT:Maurizio Anna}}
 [[Category:Pszczelarze zagraniczni]]