Tekst źródłowy strony Technika wyszukiwania matki

'''technika wyszukiwania matki''' – przepis na [[wyszukiwanie matki]] w rodzinie pszczelej w racjonalny sposób, zharmonizowany z [[warunki wyszukiwania matki|warunkami wyszukiwania matki]] i ukierunkowany na zminimalizowanie [[czasochłonność wyszukiwania matki|czasochłonności wyszukiwania]].

(1) Wszystkie ulowe czynności należy wykonywać ostrożnie, oszczędzając podkurzacza, gniazdo otwierać powoli z wyczuciem usuwając najpierw ocieplenie górne i boczne, by uzyskać dostęp do ramek, na którejś z nich kolejno je wyjmując spodziewamy się znaleźć matkę. Po wyjęciu ramki należy najpierw obejrzeć zewnętrzną stronę plastra jeszcze nie wyjętego z gniazda, gdyż jeśli jest na nim matka – spłoszona światłem może skutecznie uciekać przed pszczelarzem w głąb gniazda kryjąc się wśród pszczół na dalszych plastrach lub ścianie ula.

(2) W szukaniu matki dobrze się sprawdza współpraca dwóch osób: pasiecznika i pomocnika. Ramkę z ula wyjmuje [[pasiecznik]], po obejrzeniu przez niego i przez pomocnika swoich stron, obraca ją w osi pionowej o 180°, tak że obaj mogą sprawdzić nawzajem wyniki swoich obserwacji. Po podniesieniu ramki pasiecznik najpierw sprawdza wzrokiem odsłonięty następny plaster w ulu na obecność tam matki. Podkurzaczem operuje pomocnik, dozując oszczędnie dym. Manipulacje z ramkami przeprowadza się nad odsłoniętym ulem z obawy uronienia matki na ziemię.

(3) Wychodząc z założenia, że matka najczęściej znajduje się na plastrach z czerwiem, usytuowanych z reguły naprzeciw wylotu, niektórzy z miejsca tej części ula poświęcają swoją uwagę. W [[ule leżaki|ulu leżaku]]  na przykład rozpoczynają przegląd nie od magazynu miodowego, lecz od osłonowego plastra z przeciwległego szczytu, przy czym często z przeciwnej strony gniazda od magazynu miodowego odsłaniają jedną-dwie uliczki, aby matce, która chroni się przed światłem, utrudnić ucieczkę do drugiego końca ula. W [[ul wielokorpusowy|ulu wielokorpusowym]], w którym gniazdo zajmuje dwa segmenty, najlepiej szybko je rozdzielić, aby robotnice i matka nie mogły schodzić na dno ula, matka zwykle znajduje się w wyższym segmencie i od niego trzeba rozpocząć przegląd.

(4) Niektórzy w poszukiwaniu matki rezygnują z systematycznego przeglądu plastrów, sięgając bezpośrednio po ten z nich, na którym według ich wiedzy powinna się ona znajdować, w okresie intensywnego czerwienia może to być ramka z węzą wstawiona poprzedniego dnia, albo ramka z woszczyną trutową, czy też plaster z umieszczoną w nim klateczką z inną matką.

(5) Wyszukiwaniu matki sprzyja dostatek wolnego miejsca w ulu na przesuwanie ramek, bo to poprawia widoczność plastrów, a i stanowi przeszkodę w ewentualnym przemieszczaniu się matki w strefę dla niej bezpieczną (wystarczy odstęp 6-7 cm pomiędzy plastrami). W zbyt ciasnym pod tym względem ulu trzeba zatem część plastrów razem z pszczołami przenieść chwilowo do [[transportówka|transportówki]].

(6) Wyszukiwanie matki nie zawsze kończy się natychmiastowym sukcesem, zazwyczaj stosuje się tu regułę: po dwukrotnym bez powodzenia obejrzeniu plastrów przerywamy pracę odkładając poszukiwania do następnego dnia. Dalsze bowiem grzebanie się w ulu  nie jest wskazane, wśród zaniepokojonych i rozbieganych pszczół szansa znalezienia matki zawsze maleje, może ona biegać po wszystkich plastrach, także po ścianach czy po dnie ula. 

(7) Do oddzielenia matki od robotnic można posłużyć się [[krata odgrodowa|kratą odgrodową]], co też niektórzy raczej w wyjątkowych przypadkach robią, mianowicie wybierają wszystkie ramki i przesiewają pszczoły przez kratę odgrodową umieszczoną na części ula, albo omiatają nad schodnią ramki z pszczół, które wchodzą do gniazda przez wylot zasłonięty kawałkiem kraty odgrodowej.

(8) Uwieńczeniem wyszukiwania matki jest jej schwytanie, zdarza się, że matka chwytana niezręcznie zrywa się z plastra i odlatuje w powietrze, należy wówczas spokojnie pozostać przy ulu nie zmieniając pozycji, jest zawsze szansa, że powróci.

[[Category:Gospodarka pasieczna]]