Tekst źródłowy strony Ule Dolinowskiego

'''ule Dolinowskiego''' – seria konstrukcji [[Jan Dolinowski|ks. Jana Dolinowskiego]] z połowy XIX wieku pomyślanej jako futerał na ul złożony ze zmodyfikowanych [[ramka Hubera|ramek Hubera]]. Stał się on prototypem nowoczesnego rozbieralnego [[ul ramowy|ula ramowego]] z górną obsługą, jako europejskiego wynalazku z 1854, niezależnie od amerykańskiego z 1851 dokonanego przez [[Lorenzo Langstroth|L. Langstrotha]] ([[ul Langstrotha]]). Zbijany z desek lub bali grubości 1, 2, 3 i 4 cale (26, 52, 78, 104 mm), często z zewnątrz futrowany słomą, ma postać solidnej skrzynki, nakrywanej przykrywką, budowaną jak daszek ramowy, z okapem, płaski lub dwustronnie spadzisty, w przekroju poprzecznym trójkątny lub owalny. Szerokość wnętrza takiego futerału odpowiada z niewielkim luzem szerokości ramek, a głębokość: ramki zawieszone wystającymi końcami górnych beleczek na jego krawędzi nie dostają dna na odległość ½ cala (13 mm), natomiast długość (ściana u dołu z wylotem) jest dobieraną przez pszczelarza wielokrotnością 36-38 mm, miary szerokości beleczki górnej i beleczek bocznych ramek, które umieszcza się w ulu na styk. Konstruktor w tej matematycznej kalkulacji wyróżnia [[ul rojny Dolinowskiego|ul rojny]], który mieści 10-12 ramek, i [[ul miodowy Dolinowskiego|ul miodowy]] – 16-18 ramek, a że ramka w świetle mierzy 9-10x12 cali ([[ramka Dolinowskiego]]), to w pierwszym przypadku powierzchnia użytkowa plastrów zamyka się w granicach od 73-82 dm² do 87-98 dm² ([[ul rojny Dolinowskiego]]), w drugim natomiast od 117-131 dm² do 131-147 dm² ([[ul przewiewny Dolinowskiego]], [[ul magazynowy ramowy Dolinowskiego]]).

{{DEFAULTSORT:ule Dolinowskiego}}
[[Category:Mieszkania pszczoły|Dolinowskiego ul]]
[[Category:Konstrukcje uli]]