Tekst źródłowy strony Zamknięty rejon hodowli pszczoły kampinoskiej

'''Zamknięty rejon hodowli pszczoły kampinoskiej''' - [[zamknięty rejon hodowli]] utworzony na mocy zarządzenie Prezydenta Miasta Warszawy z 1980 w obrębie Narodowego Parku Kampinoskiego, na około 500 km<sup>2</sup> z około 1000-1500 pniami w 100-120 pasiekach (2-3 pnie na 1 km<sup>2</sup>) utrzymujących [[pszczołę kampinoską]] <ref name="pszczelarstwo34-9_6"/> <ref name="pszczelarstwo34-10_3"/>. 

{|border="0"
|-
|align="center"| [[Image:Zamknięty_rejon_hodowli_pszczoły_kampinoskiej_1.jpg|610px|Zamknięty rejon hodowli pszczoły kampinoskiej (ryc. zaczerpnięta z <ref name="pszczelarstwo34-12_5"/>)]]
|-
| Szkic sytuacyjny zamkniętego rejonu hodowli pszczoły kampinoskiej. 1 - obszar wolny od penetracji trutni spoza rejonu, 2 - teren najodpowiedniejszy na miejsce wystawiania matek pszczelich do unasienienia, 3 - zasięg przestrzenny lotów godowych matek pszczelich wystawianych w obrebie trójkata 2 (ryc. zaczerpnięta z artykułu<ref name="pszczelarstwo34-12_5"/>)
|}
Ogólne założenia organizacyjne rejonu hodowli <ref name="pszczelarstwo34-12_5"/>:

(1) matki pszczele mają należeć wyłącznie do czystej pszczoły kampinoskiej (ten warunek nie dotyczy robotnic),

(2) reprodukcja populacji - głównie drogą naturalnego unasieniania (przyjmuje się: odległość lotów godowych matek do 3 km, lotów trutni do 6 km),

(3) prace hodowlane może prowadzić każda pasieka (nawet zalecane),

(4) obowiązuje ewidencja matek pszczelich i kontrolowana ich wymiana,

(5) optymalne napszczelenie: tyle rodzin ile może się wyżywić na tym terenie (łącznie z zapasami zimowymi); w obrębie rejonu wyznaczono granice lokalizacji trutowiska, zapewniającego matkom spotkania z trutniami wyłącznie kampinoskimi, pochodzącymi z różnych pasiek, prawie z obszaru całego rejonu, co sprzyja utrzymaniu zmienności genetycznej na wysokim poziomie.

W organizowaniu pracy hodowlanej przewidziano trzy stopnie:

'''0''' - prymitywny wychów matek mniej lub bardziej kontrolowany oraz pozyskiwanie matek w sposób naturalny przez rojenie się rodzin i cichą wymianę - unasienianie w warunkach pasieki,

'''I''' - selekcja materiału matecznego i unasienianie naturalne matek oraz na trutowisku - na tej kategorii matek opiera się głównie reprodukcja populacji chronionej, 

'''II''' - selekcja strony matecznej i strony ojcowskiej z doborem indywidualnym - unasienianie sztuczne matek; odpowiednio do tych poziomów kształtuje się wartość hodowlana matek i rodzaj ich wykorzystania.

Matki stopnia zerowego służą na potrzeby własne pasiek, z warunkiem, że pochodzą od matek stopnia I lub II, wyjątkowo zerowego, i że zostaną wymienione w ciągu dwóch lat nie pozostawiając po sobie płodnego potomstwa żeńskiego, na przykład matek rojowych czy z cichej wymiany.

== Źródła ==

<references>
<ref name="pszczelarstwo34-9_6">Tombacher J. (1983): Czy istnieje pszczoła kampinoska ? (część I).  ''Pszczelarstwo'' 34(9):6. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo34-9_6.pdf PDF]</ref>

<ref name="pszczelarstwo34-10_3">Ostrowska A. (1983): Historia organizacji zamkniętego rejonu hodowli pszczoły kampinoskiej (część II).  ''Pszczelarstwo'' 34(10):3. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo34-10_3.pdf PDF]</ref>

<ref name="pszczelarstwo34-12_5">Gromisz M. (1983): Założenia hodowli zachowawczej pszczoły kampinoskiej.  ''Pszczelarstwo'' 34(12):5. [{{SERVER}}/archive/pub/pszczelarstwo/pszczelarstwo34-12_5.pdf PDF]</ref>
</references>