Tekst źródłowy strony Ul rojny Dolinowskiego

'''ul rojny Dolinowskiego''' – pierwszy w Europie rozbieralny [[ul ramowy]] skonstruowany w 1854 przez [[Jan Dolinowski|ks. Jana Dolinowskiego]], wyróżniony w 1859 srebrnym medalem na wystawie rolniczej w Łowiczu, pomyślany jako futerał na ramki mierzące w świetle 235-261x313 mm. Ma postać solidnej czworobocznej skrzynki z bali i desek, grubych 52 mm – ściana frontowa (wylotkowa) i tylna, i 26 mm – ściany szczytowe i dno. Wewnętrzny jej dłuższy wymiar obliczano na pomieszczenie 8-10 ramek, które bocznymi i górnymi beleczkami szerokości 36-38 mm stykają się z sobą, szerokością zaś odpowiada ona z pewnym luzem szerokości ramek, które wsuwane się do wnętrza opierają się wystającymi na 39 mm końcami górnych beleczek na krawędzi skrzynki nie sięgając jej dna na odległość 13 mm ([[ramka Dolinowskiego]]). Wylot w zabudowie zimnej znajduje się u dołu pośrodku ściany frontowej, wysoki 13 mm i szeroki 104 mm, nieco ze spadkiem na zewnątrz (zabezpieczenie przed wiatrem i wodą deszczową); jako nakrycie z wierzchu służy pokrywa – płaski daszek o okapie 39 mm, z deski 26 mm grubej, osadzony na obramowaniu 26 m grubym i 78-104 wysokim, zachodzącym felcem (13 mm) na krawędź skrzynki, i umocowanym z nią zaszczepkami lub drewnianymi bolcami. W szczytowych bokach obramowania są otwory wentylacyjne (średnica 26 mm), umieszczone naprzeciwlegle tuż nad pułapem z ramek – przeciągnięcie przez pręta przez te otwory unieruchamia ramki na czas transportu ula; plastry w ulu są ograniczane z obu stron zatworami, podobnej konstrukcji jak ramki, tyle że beleczki mają 26 mm szerokie, i służą one jako obramowanie, u dołu płytki szklanej 209 mm wysokiej, u góry zaś – deseczki 26 m grubej, z trzema okrągłymi otworami wentylacyjnymi (średnica 26 mm), zaplecionymi drutem i zamykanymi blaszanymi zasuwkami.

<p>
Zobacz również: [[ule Dolinowskiego]].

{{DEFAULTSORT:ul rojnyDolinowskiego}}
[[Category:Mieszkania pszczoły]]
[[Category:Konstrukcje uli|Dolinowskiegorojny ul]]